Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Türkçe Oku

Yasin Suresi Türkçe Okunuşu Latin harfleriyle Arapça olarak yüzünden okumayı bilmeyen veya bu şekilde okumayı tercih edenler için aşağıdadır. Allah, okuduğunuz Yasin’i ve diğer tüm ibadetlerinizi kabul etsin inşallah.

Bismillâhirrahmanirrahim

  1. Yasin
  2. Vel kur’anil hakim
  3. İnneke le minel murselin
  4. Ala sıratim mustekim
  5. Tenzilel azizir rahim
  6. Li tunzira kavmem ma unzira abauhum fehum ğafilun
  7. Le kad hakkal kavlu ala ekserihim fehum la yu’minun
  8. İnna cealna fi a’nakihim ağlalen fe hiye ilel ezkani fehum mukmehun
  9. Ve cealna min beyni eydihim seddev ve min halfihim sedden fe ağşeynahum fehum la yubsirun
  10. Ve sevaun aleyhim e enzertehum em lem tunzirhum la yu’minun
  11. İnnema tunziru menittebeaz zikra ve haşiyer rahmane bil ğaybi fe beşşirhu bi mağfirativ ve ecrin kerim
  12. İnna nahnu nuhyil mevta ve nektubu ma kaddemu ve asarahum ve kulle şey’in ahsaynahu fi imamim mubin
  13. Vadrib lehum meselen ashabel karyeti iz caehel murselun
  14. İz erselna ileyhimusneyni fe kezzebuhuma fe azzezna bi salisin fe kalu inna ileykum murselun
  15. Kalu ma entum illa beşerum misluna ve ma enzeler rahmanu min şey’in in entum illa tekzibun
  16. Kalu rabbuna ya’lemu inna ileykum le murselun
  17. Ve ma aleyna illel belağul mubin
  18. Kalu inna tetayyarna bikum leil lem tentehu le nercumennekum ve le yemessennekum minna azabun elim
  19. Kalu tairukum meakum ein zukkirtum bel entum kavmum musrifun
  20. Ve cae min aksal medineti raculun yes’a kale ya kavmittebiul murselin
  21. İttebiu mel la yes’elukum ecrav vehum muhtedun
  22. Ve ma liye la a’budullezı fetaranı ve ileyhi turceun
  23. E ettehızu min dunihi aliheten iy yuridnir rahmanu bi durril la tuğni anni şefaatuhum şey’ev ve la yunkizun
  24. İnni izel le fi dalalim mubin
  25. İnni amentu bi rabbikum fesmeun
  26. Kıyledhulil cenneh kale ya leyte kavmi ya’lemun
  27. Bima ğafera li rabbi ve cealeni minel mukramin
  28. Ve ma enzelna ala kavmihi mim ba’dihi min cundim mines semai ve ma kunna munzilin
  29. İn kanet illa sayhatev vahıdeten fe iza hum hamidun
  30. Ya hasraten alel ibadi ma ye’tihim mir rasulin illa kanu bihi yestehziun
  31. Elem yerav kem ehlekna kablehum minel kuruni ennehum ileyhim la yarciun
  32. Ve in kullul lemma cemi’ul ledeyna muhdarun
  33. Ve ayetul lehumul erdul meytetu ahyeynaha ve ahracna minha habben feminhu ye’kulun
  34. Ve cealna fiha cennatim min nahiliv ve a’nabiv ve feccerna fiha minel uyun
  35. Li ye’kulu min semerihi ve ma amilethu eydihim efela yeşkurun
  36. Subhanellezi halekal ezvace kulleha mimma tumbitul erdu ve min enfusihim ve mimma la ya’lemun
  37. Ve ayetul lehumul leylu neslehu minhun nehara fe iza hum muzlimun
  38. Veş şemsu tecri li mustekarril leha zalike takdirul azizil alim
  39. Vel kamera kaddernahu menazile hatta ade kel urcunil kadim
  40. Leşşemsu yembeği leha en tudrikel kamera velel leylu sabikun nehari ve kullun fi feleki yesbehun
  41. Ve ayetul lehum enna hamelna zurriyyetehum fil fulkil meşhun
  42. Ve halakna lehum mim mislihi ma yarkebun
  43. Ve in neşe’ nuğrikhum fela sariha lehum velahum yunkazun
  44. İlla rahmetem minna ve metaan ila hin
  45. Ve iza kile lehumutteku ma beyne eydikum ve ma halfekum leallekum turhamun
  46. Ve ma te’tihim min ayetim min ayati rabbihim illa kanu anha mu’ridin
  47. Ve iza kile lehum enfiku mimma razekakumullahu kalellezine keferu lillezine amenu enut’imu mel lev yeşaullahu at’amehu in entum illa fi dalalim mubin
  48. Ve yekulune meta hazel va’du in kuntum sadikin
  49. Ma yenzurune illa sayhatev vahıdeten te’huzuhum vehum yehissimun
  50. Fela yesteti’une tevsiyetev ve la ila ehlihim yarciun
  51. Ve nufiha fis suri fe iza hum minel ecdasi ila rabbihim yensilun
  52. Kalu ya veylena mem beasena mim merkadina haza ma veader rahmanu ve sadekal murselun
  53. İn kanet illa sayhatev vahıdeten feiza hum cemi’ul ledeyna muhdarun
  54. Fel yevme la tuzlemu nefsun şey’ev vela tuczevne illa ma kuntum ta’melun
  55. İnne ashabel cennetil yevme fi şuğulin fakihun
  56. Hum ve ezvacuhum fi zilalin alel eraiki muttekiun
  57. Lehum fiha fakihetuv ve lehum ma yeddeun
  58. Selamun kavlem mir rabbir rahim
  59. Vemtazul yevme eyyuhel mucrimun
  60. Elem a’hed ileykum ya beni ademe el la ta’buduş şeytane innehu lekum aduvvum mubin
  61. Ve eni’buduni haza sıratum mustekim
  62. Ve lekad edalle minkum cibillen kesiran efelem tekunu ta’kilun
  63. Hazihi cehennemulleti kuntum tuadun
  64. İslevhel yevme bima kuntum tekfurun
  65. El yevme nahtimu ala efvahihim ve tukellimuna eydihim ve teşhedu erculuhum bimakanu yeksibun
  66. Velev neşau letamesna ala a’yunihim festebekus sırata fe enna yubsirun
  67. Velev neşau le mesahnahum ala mekanetihim femestetau mudiyyev ve la yârciun
  68. Ve men nuammirhu nunekkishu fil halki efela ya’kilun
  69. Ve ma allemnahuş şi’ra ve ma yembeği lehu in huve illa zikruv ve kur’anum mubin
  70. Li yunzira men kane hayyave ve yehikkal kavlu alel kafirin
  71. E ve lem yerav enna halakna lehum mimma amilet eydina en’amen fehum leha malikun
  72. Ve zellelnaha lehum fe minha rakubuhum ve minha ye’kulun
  73. Ve lehum fiha menafiu ve meşarib efela yeşkurun
  74. Vettehazu min dunillahi alihetel leallehum yunsarun
  75. La yesteti’une nasrahum vehum lehum cundum muhdarun
  76. Fela yahzunke kavluhum inna na’lemu ma yusirrune ve ma yu’linun
  77. Evelem yeral insanu enna halaknahu min nutfetin fe iza huve hasimun mubin
  78. Ve darabe lena meselev ve nesiye halkahu kale men yuhyil izame ve hiye ramim
  79. Kul yuhyihellezi enşeeha evvele merrati ve huve bi kulli halkin alim
  80. Ellezi ceale lekum mineş şeceril ahdari naran fe iza entum minhu tukidun
  81. Eveleysellezi halekas semavati vel erda bi kadirin ala en yahluka mislehum bela ve huvel hallakul alim
  82. İnnema emruhu iza erade şey’en en yekule lehu kun fe yekun
  83. Fe subhanellezi bi yedihi melekutu kulli şey’iv ve ileyhi turceun
Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Tefsiri

Yasin Suresi Tefsiri, Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır’ın Kuran tefsirinden Yasin Suresi tefsiri aşağıdadır. Allah, okuduğunuz ve okuyacağınız tüm tefsirleri ve diğer ibadetlerinizi kabul etsin. Okumak için sayfayı aşağı kaydırın.

1-2-3- Yâsin, çoğunluğun görüşüne göre Halil ve Sibeveyh’in açıkladıkları gibi sûrenin ismidir. Bazılarına göre yemindir. Allah Teâlâ’nın isimlerindendir. Bazılarına göre de Allah Teâlâ’nın kelâmını açtığı bir söz anahtarıdır. Bakara Sûresi’nin başında hakkında yapılan açıklama genel olarak burada da geçerlidir. Yalnız burada özel olarak şu iki rivayet vardır: Birisi, İkrime vasıtasıyla İbnü Abbas’tan rivayet edildiği üzere, Ey insan! demek olmasıdır. Birisi de Saîd b. Cübeyr’den rivayet edildiği üzere Hz. Peygamber’in bir ismi olmasıdır ki, “Emin ol ki sen, hiç şüphesiz gönderilen peygamberlerdensin.” hitabı bunu andırır. Şifâ-i Şeri’fte anlatıldığı üzere Nakkaş, Hz. Peygamber’den: “Benim Kur’ân’da yedi ismim vardır: ‘Muhammed, Ahmed, Tâhâ, Yâsin, Müddessir, Müzzemmil, Abdullah” diye rivayet etmiştir. “Hakâyık Tefsiri” sahibi Sülemî, Vâsıtî’den ve Cafer b. Muhammed’den: “Yâsin’in yâ seyyid (ey efendi) demek olduğunu da anlatmıştır.

Kırâet: Ebu Bekir, Hamza, Kisâi, Ravh, Halefi Âşir, “yâ”nın fethasını imâle ile okurlar. Aşere kırâetlerinin hepsinde “sin” vakıfta ve vasılda (duruşta ve geçişte) sâkin okunur. Kâlûn, İbnü Kesir, Ebu Amr, Hafs, Hamza “nûn”u vasılda izhar, diğerleri idğam ederler. Ancak Ebu Cafer hep sekit yaptığı için, onda da izhar lâzım gelir. de “vâv” kasem (yemin) içindir. Yalnız Yâsin’de yemin mânâsı bulunduğuna göre, atf için olmasını da caiz görenler olmuştur. Dilimizde ayrıca bir yemin harfi bulunmadığından, birçok yerlerde kasemi “hakkı için” diyerek ifade ediyoruz ki şöyle demek olur: Hem Kur’ân’ı Hakîm hakkı için. Hakîm: Hikmetli, hikmet söyleyen, hikmet sahibi yahut çok hakim ve muhkem (sağlam) mânâlarına gelir ki, Kur’ân hakkında hepsi de doğrudur. Emin ol ki sen, hiç şüphesiz risalet görevi ile gönderilen peygamberlerdensin. Görülüyor ki bu hitab hem yemin, hem hem , hem de isim cümlesi ile takviye edilip pekiştirilmiştir. Bu kadar kuvvetli tekit ise, ancak muhatabın, konuyu şiddetle inkâr ettiği makamda yakışır. Onun için burada muhatap Peygamberin kendisi olduğu halde, ona tebliğde bu derece tekide ne lüzum vardı? diye bir soru sorulabilir. Buna cevap şudur: Bu cümle “Fakat Allah sana indirdiği ile şahitlik eder ki, O bunu kendi ilmiyle indirmiştir. (Buna) melekler de şahitlik ederler. (Aslında) şahit olarak Allah yeter.” (Nisâ, 4/166) buyurulduğu üzere, gerçekte Allah tarafından Hz. Muhammed’in peygamberliğine bir şahitliktir. Bundan dolayı bu tekitler, işin başında şiddetli küfür ve inkârlarla karşılaşan Peygamberi kamu karşısında layıkıyla tatmin etmek ve güvence vermek içindir. Bu bakımdan şöyle demek olur. Bütün inkârcıların, inatçıların, kâfirlerin küfür ve inkârlarına rağmen emin ol ki sen, şüphesiz o peygamberlik görevi ile gönderilen, yani Allah’ın tebliğ edilmek üzere emanetini taşıyan ve dinlenilmediği takdirde hesabının sorulması kesinleşmiş elçileri olan hak peygamberlerdensin.

4- Dosdoğru bir yol üzeresin. Hiç eğriliği olmayan, dosdoğru Allah’a götüren yeni bir cadde üzerinde gönderildin ki, o islam şeriatıdır. Tenzile, nasb ile de ref’ ile de okunur. Yani zaman zaman indirdiği vahyi ile O aziz, rahîm’in, bütün güç ve kuvvet, galibiyet ve zafer kendisinin olan ve kudretini tanıyan müminlere vereceği nimet ve rahmetine nihayet olmayan yüce kudret sahibi Allah’ın, burada Esmâü’l-Hüsnâ (Allah’ın güzel isimleri)dan” özellikle bu iki yüce ismin anılması “Allah şöyle yazmıştır: Andolsun ki, galib gelecek olan ben ve peygamberlerimdir.” (Mücadele, 58/21) ifadesiyle “Biz seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.” (Enbiya, 21/107) ifadesine işarettir.

5-6-Bu Kur’ân’ın indirilişinin hikmeti korkutup sakındırman için. Yani bu dünyanın bir âhireti bulunduğunu, sonunda hep o çok güçlü ve çok merhametli olan Allah’ın huzuruna varılıp hesap verileceğini, doğru yoldan gitmeyenlerin, tehlikeden korunmayanların sonlarının kötü olduğunu haber verip sakındırasın diye. Bir kavmi ki, babaları korkutulmadı. Pek uzak dedelerine değilse de yakın babalarına uyarıcı, yani Allah korkusunu anlatacak peygamber gönderilmedi de onlar, o kavim gafil kimselerdir. Doğru yolun ne olduğundan, sonucun nereye varacağından haberleri yoktur.

Kasas Sûresi’nde “Andolsun ki biz, ilk kuşakları helâk ettikten sonra Musa’ya kitap verdik..” (Kasas, 28/43) âyetinde açıklandığı üzere Musa’ya Tevrat, ilk kuşakların helâk edilmesinden sonra verilmişti. O zamandan Hz. Muhammed’in peygamberliğine kadar geçen orta kuşaklar arasında İsrailoğullarına birçok peygamberler gönderilmiş olduğu halde, Araplara doğrudan doğruya bir peygamber gönderilmemiş olduğundan büsbütün gaflet ve dini bilgilerden mahrumiyet içindeydiler. Böylece Allah’ın rahmeti, Kur’ân’ın Arapça olmasını ve son peygamberin Araplardan gelmesini gerektirmişti. Gerçi Kur’ân’ın uyarısı Araba mahsus değil ve Resulullah, “Ey kitap ehli! Peygamberlerin arasının kesildiği bir dönemde bize ne bir müjdeci, ne de bir uyarıcı gelmedi demeyesiniz diye, size açıkça anlatan peygamberimiz gelmiştir. İşte böylece size müjdeci de, uyarıcı da gelmiş.” (Mâide, 5/19) buyurulduğu üzere, hem bütün kitap ehline gönderilmiş, hem de “Biz seni ancak bütün insanlara bir müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik.” (Sebe’, 34/28) âyetinin ifadesince bütün insanları davetle görevli bir müjdeci ve uyarıcı ise de, bu davet ve uyarı işin başında “En yakın akrabalarını uyar.” (Şuarâ, 26/214) emri uyarınca, en yakınından “Biz hiçbir peygamberi kendi kavminin dilinden başkasıyla göndermedik ki, onlara apaçık anlatsın.” (İbrahim, 14/4) âyeti gereğince de Araptan başlayacaktı. Çünkü bunlar büsbütün gâfildiler.

7- Andolsun ki, daha çoklarına karşı (azab) sözü hak oldu. Kelimesinde kaseme cevaptır. “Allah’a yemin ederim ki muhakkak..” takdirinde Allah Teâlâ’nın yüce ismine bir yemini işaret eder.

Tefsircilerin çoğu burada “söz”den maksadın, “Andolsun ki, cehennemi bütün cinlerden ve insanlardan dolduracağım.” (Secde, 32/13) kelimesi olduğunu söylemişlerdir. Nitekim “Şüphesiz Rabbinin kelimesi üzerlerine hak olanlar inanmazlar.” (Yunus, 10/96) âyetinde de böyledir. Yani bu yüce söz gereğince haklarında azab ile hüküm vacib oldu. Ancak buna şöyle bir soru sorulur: “Halkı ıslah edici kimseler olduğu halde, Rabbin o ülkeleri zulüm ile helak edecek değildi.” (Hûd, 11/117), “Biz bir peygamber gönderinceye kadar (hiçbir kavme) azab edecek değiliz.” (İsrâ, 17/15) buyurulmuşken, burada “onlar gafildirler” diye gafletleri anlatılan bir kavim aleyhinde azab nasıl hak olur? Cevap olarak, bunlara o sözün (azabın) hak olması, peygamber gönderilmeden önce değil, gönderildikten sonra Ebu Cehil gibi inad edip kabul etmeyenlere aittir, deniliyor.

Fakat bu, itibarla doğru olsa da, sonradan çoklarının imana gelmiş olduklarına göre, bunlara imana gelmez bir çoğunluk denilemeyeceği gibi, peygamberin gönderilişinden sonra çoğunluğun bu şekilde hemen mahkûm edilişi de “Babaları uyarılmayan ve kendileri de gafil olan.” mazeretiyle âyetin gelişine de uygun düşmüyor. O halde bu çoğunluğun, o kavmin içinden çok dışında olması gerekir. Çünkü nahivde bilinmektedir ki, ism-i tafdilin izafetle (tamlama halinde) kullanılışının iki şekli vardır: Birisinde “muzâfun ileyh”ten bir cüz (parça) olması şart olur. “Yusuf, insanların en güzelidir.” ifadesi gibi. Diğerinde ise mutlak fazlalık kastedilmekle “muzâfun ileyh”ten hariç olabilir. “Yusuf, kardeşlerinin en güzelidir.” cümlesinde olduğu gibi ki, işte burada “onların çoğu ” bu mânâ ile düşünüldüğü takdirde, bu çoğunluğun, o gafillerin dışında bulunan ve babaları uyarılmış olan azgınlara yorumlanacağından bir soru gelemez. Yani sadece o gafillerin içinden çoklarına değil, onların daha çoklarına, babalarına peygamber gönderilmiş olduğu halde, doğru yoldan ayrılmış olan pek çok kavimlere söz (azab sözü) hak olmuştur. Artık onlar imana gelmezler. Onun için korkutmaya onlardan başlamak, hikmete uygun olmaz.

8- Çünkü biz onların boyunlarında birtakım bağlar, kelepçeler yapmışızdır.

AĞLAL: Gayının zammesiyle “gull”ün çoğuludur. Bahir’de denilir ki: Gull; zorlama tazyik, azab etmek, esirlik mânâsıyla boynu saran ve boyun ile beraber iki veya bir eli de bağlayandır. Râgıb da şöyle der: Organları ortasına alan bağdır. Bazıları da azab etmek ve şiddet göstermek için eli boyuna bağlayan bağdır, diye ifade etmişlerdir. Kâmus mütercimi de hapsedilenin ve delinin boynuna geçirdikleri demir toka ve lâleye (halkaya) denilir, diye anlatmıştır. m Demek ki gull, kelepçe ve lâle (halka) denilen demir bağlardır. Ebu Hayyan, Bahir’de diyor ki: Zâhir olan bu âyetinin, istiâre değil, hakikat olmasıdır. İman etmeyeceklerini haber verince, ahiretteki hallerinden de bir şey haber verilmiş demektir. Bununla beraber âlimlerin çoğu bunun bir istiâre olduğunu söylemişlerdir ki, hidayetlerine engel olan ruhsal ve sosyal alışkanlık ve şartların “Biz her insanın kuşunu (yaptıklarını) kendi boynuna doladık.” (İsrâ, 17/13) âyeti gereğince kazanılmış bir ceza halinde tabiat ve ondan ayrılmayışını tasvirdir. Çünkü tomruk ve kelepçe gibi bağların, ceza ve azab aletlerinden olması itibariyle zorunlu olan yaratılışları değil, kazanmakla hak edişi gerektiren cezaî bir zorlamayı ifade eder. İlk bakışta çağdaş medeniyetin boyun bağlarını hatırlatır gibi görünen bu “ağlâl” hem ferdin yaratılış kabiliyetini yanlış hedeflere sevk eden toplum baskısının kötü sıkıntılarını, hem de batıl itikatlar, çirkin alışkanlıklar, kötü huylar, taklid, taassub, nefsin arzuları gibi küfür ve günahlardan hoşlandırıp, imandan kaçındıran fena huylara ve durumlara nefislerin alıştırıla alıştırıla değişmez hale getirilmiş olmasını temsildir. Evet o kelepçeler “Allah onların kalblerini mühürlemiştir.” (Bakara, 2/7) ifadesi üzere çıkmaz bir şekilde boyunlarına geçirilmiş. Onlar; o demir çemberler, enli, dik yakalıklar halinde Çenelere dayanmıştır. Burunları yukarı, gözleri aşağı somurtmuş kalmışlardır.

9-Gerçeği görmek için etraflarına bakmazlar ve bakamazlar. Hem önlerinden bir sed, arkalarından bir sed çekmişizdir. Kendilerini sarmışızdır da artık baksalar da görmezler.

10-Onun için Onlara karşı birdir de ha korkutmuşsun kendilerini, ha korkutmamışsın imana gelmezler.

11- Ancak o kimseyi korkutup uyarırsın, yani çoğunluk öyle olmakla beraber, sen yine herkesi de uyaracaksın, çünkü uyarmanın o kimselere faydası olur, o kimseleri sakındırır, korundurursun ki zikri (Kur’ân)ı takip etmekte; kitabı, Kur’ân’ı gerçekten düşünerek vird emekte, nasihat dinlemekte ve Rahman olan Allah’a gayıbda korku beslemektedir. Yani ahirette olacağı gibi henüz huzuruna varmış olmayıp, gıyabında bulunduğu halde, O’nun yüceliğini ve büyüklüğünü sayarak azabından korkar, Rahmân’dır diye rahmetine güvenip aldanmaz. “Kullarıma haber ver ki ben çok bağışlayıcı, çok merhamet edeyim. Benim azabım da o acı verici azabdır.” (Hıcr, 15/49-50) buyurduğunu hesab eder, emirlerini tutar. Yahut kendi gaybında içinden, yani yalnız görünürde değil, Allah’tan başka kimsenin bilemeyeceği kalbinin iç yüzünden korku duyar. Hangi kavimden olursa olsun. İşte onu hem bir bağışlanma, hem de şerefli bir mükafatla müjdele. Mağfiret ve ecr’deki tenvinler tefhim (büyüklük) içindir. Yani hiçbir günah bırakmayıp örten geniş, önemli bir mağfiret (bağışlanma) ve hiçbir minnet ve eksikliği olmayan şanlı, şerefli güzel bir ecir ile müjdele. Demek ki, peygamberlik yalnız korkutmak için değil, hem de böyle büyük müjde ile müjdeleme hikmeti içindir. Bu korkutma ve müjdelemenin asıl sır ve hikmeti ise şudur:

12- Gerçekten biz biziz. Bilinmektedir ki, Allah Teâlâ’nın “biz” buyurması büyüklük ve yücelik içindir. Yani büyüklük şanımız olan biz, güç ve kuvveti bilinen Allah’ız, yahut biz başka değil, yalnız biz ölüleri diriltiriz ve önceden gönderdikleri şeyleri; hayatlarında yaptıkları iyi ve kötü bütün amelleri ve eserlerini, yani geriye bıraktıkları faydalı veya zararlı eserlerini, gerek okuttukları ilimler, yazdıkları kitaplar, yaptıkları vakıflar, medreseler, mescidler, mektebler, yollar, çeşmeler, köprüler, hastaneler, çeşitli imaretler gibi hayır ve hasenat kuruluşlarını ve gerek zulüm ve düşmanlık kanunlarını tesis, günah ve isyan örnekleri tertib eden fesat ocakları gibi uğursuz şer ve kötülüklerini ve hatta bütün izlerini ve gölgelerini yazarız, adlarına, hesaplarına geçiririz. Sahih bir hadiste rivayet edilmiştir ki: “İnsan öldüğü zaman şu üçten başka bütün ameli kesilir: Sadaka-i cariye (devam eden sadaka), kendisinden faydalanılan ilim, ona dua eden salih evlat.” Demek ki, bu hadis-i şerif kalacak hayırlı eserlerin kısımlarını açıklamıştır. Âyet bunların zıddı olan kötü eserlerin de yazılacağını açıklıyor. Ve zaten her şeyi önce açık bir kütükte, bir ana kitapta, yani Levh-i mahfuz’da sayıp yazmışızdır. Yani her şey, oluşundan önce Allah’ın ilminde belli olup Levh-i mahfuz’da bütün sayısıyla zabtedilmiş olmakla beraber, olduktan sonra da bütün izleri ve gölgeleriyle yazılır ve insanlar bu şekilde yaptıklarından sorumlu tutulur. Böyle korkut ve müjdele.

Meâl-i Şerifi

13- Sen onlara, o şehir halkını örnek ver. Hani oraya peygamberler gelmişti.

14- Hani biz onlara iki peygamber göndermiştik, fakat onlar ikisini de yalanlamışlardı. Biz de (onları) üçüncü bir peygamberle destekledik. Onlara: “Şüphesiz ki biz size gönderilmiş elçileriz.” dediler.

15- Onlar da: “Siz bizim gibi insandan başka birşey değilsiniz, hem Rahman olan Allah, hiçbir şey indirmedi. Siz sadece yalan söylüyorsunuz.” dediler.

16- Peygamberler dediler ki: “Rabbimiz biliyor ki biz gerçekten size gönderilmiş elçileriz.”

17- “Bize düşen de sadece apaçık tebliğdir.”

18- Onlar dediler ki: “Herhalde biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer bu işten vazgeçmezseniz, andolsun ki, sizi hiç tınmadan taşlarız ve mutlaka bizden size pek acıklı bir azab dokunur.”

19- Peygamberler de şöyle cevap verdiler: “Sizin uğursuzluğunuz beraberinizdedir. Size öğüt verildi diye mi (uğursuzluğa uğradınız)? Doğrusu siz israfı âdet etmiş bir kavimsiniz.”

20- O sırada şehrin ta ucundan bir adam koşarak geldi ve: “Ey kavmim! Uyun o elçilere!”

21- “Uyun sizden hiçbir ücret istemeyen o zatlara ki, onlar hidayete ermişlerdir.”

22- “Bana ne oluyor da kulluk etmeyecekmişim beni yaratana? Hep döndürülüp O’na götürüleceksiniz.”

23- “Hiç ben O’ndan başka ilâhlar edinir miyim? Eğer O Rahman, bana bir zarar dileyecek olsa, onların şefaati benden yana hiçbir şeye yaramaz ve onlar beni kurtaramazlar.”

24- “Şüphesiz ki ben, o zaman apaçık bir sapıklık içinde olurum.”

25- “Şüphesiz ki ben, Rabbinize iman getirdim, gelin dinleyin beni.”

26- (Sonra ona) “haydi gir cennete!” denildi. O da dedi ki: “Ne olurdu kavmim bilseydi!”

27- “Rabbimin beni bağışladığını ve beni kendilerine ikram edilen kullarından kıldığını.”

28- Biz arkasından kavminin üzerine bir ordu indirmedik, indirecek de değildik.

29- Sadece bir gürültü oldu, onlar da hemen sönüverdiler.

30- Yazıklar olsun o kullara ki, kendilerine glen her bir peygamberle mutlaka alay ediyorlardı.

31- Görmediler mi ki, kendilerinden önce nice kuşakları helak etmişiz. Onlar artık kendilerine dönüp gelmiyorlar.

32- Onların hepsi toplanıp, sadece bizim huzurumuza getirilmişlerdir.

13- “Sen onlara o şehir halkını örnek ver.” Eserlerin yazılmasına ve asil bir örnekte birçok şeyin sayılmasına bir misal gibi olan bu mesel, gerek üzerlerine azab sözü hak olanları korkutmak ve gerekse Kur’ân’a uyanları müjdelemek konusunda peygambere vaad edilmiş olan inkılâbların önemli bir örneğini vermektedir ki, buna bu itibarla Yâsin’in kalbi denilse yeridir. Yani Hıristiyanlığın karşısında müşrik Romalılar nasıl söndüyse İslâmiyetin karşısında da öyle devletler yıkılacak “Onu bütün dinlere üstün kılma.” (Fetih, 48/28) sırrı ortaya çıkacaktır. Burada, bu şehrin Antakya, elçilerin de İsa (a.s.)ın havarilerinden gönderilenler olduğu naklediliyor. O hade şehir halkının, memleket halkı ve anılan kavmin de Romalılar olduğu anlaşılır.

14- “Hani biz onlara iki elçi göndermiştik de onları yalanlamışlardı.” Bunun zahiri, bunların Allah tarafından peygamberlik verilmiş resuller olduğunu gösterir. Ebu Hayyan der ki: “Siz ancak bizim gibi bir insandan başka bir şey değilsiniz” denilmiş olması da buna delalet eder. Çünkü bu konuşma peygamberlere karşı olur. İbnü Abbas’ın ve Ka’b’ın görüşü de budur. Fakat Katâde ve diğerleri demişlerdir ki, bunlar, Havarilerden olup İsâ (a.s.) kaldırılışı sırasında gönderdi. Buna göre “biz gönderdik” buyurulması, Hz. İsa tarafından gönderilmeleri de Allah Teâlâ’nın emriyle olduğundan dolayı olmuş oluyor. Bazıları bu ikisinin Yuhanna ile Pavlus olduğunu “Biz (o peygamberleri) bir üçüncüsü ile destekledik.” Bu üçüncüsünün de Şem’unussafâ olduğunu söylemişlerdir. Fakat açıklamanın asıl hedefinin temsil olması bakımından bunun bu şekilde ifade buyurulması, Hz. Muhmmed’in peygamberliğinin şan ve şerefini temsilde açık denecek kadar bir işaretle göstermek içindir. Yani ikinin bir üçüncü ile takviyesi, Hz. Musa ve Hz. İsa’nın sonradan Hz. Muhammed’in peygamberliği ile “Kendisinden öncekileri tasdik edici olarak.” (Âl-i İmran, 3/3) güç ve takviyesini temsil ediyor. Önce Musa ve İsa’yı göndermiştik, bunları yalanladılar, sonra da Muhammed (a.s) ile bunlara güç ve kuvvet verdik denilmiş gibi oluyor. Elçiler o şehre vardılar da haberiniz olsun biz, sizlere gönderilmiş elçileriz dediler.

15-19-O şehir sahipleri (elçilere karşı) şöyle dediler: Siz bizim gibi bir insandan başka bir şey değilsiniz.” Fazla ne meziyetiniz olabilir ki öyle bir davada bulunuyorsunuz. Ve Rahmân hiçbir şey indirmemiştir. Ne vahiy, ne peygamberlik, ne kitap. Siz sırf yalan söylüyorsunuz. Vahiy ve peygamberliği, insanın peygamberliğini esasından inkâr ettiler. Çünkü Romalılar müşrik, putperest idiler. Bununla beraber Allah’ı inkâr etmemişlerdi.

20- O esnada şehrin ta öbür ucundan bir adam bu adam, bu kahraman fedai, bu büyük mücahid, bu güzel vâiz, doğru cennete giden ve Allah Teâlâ’nın özellikle ikramına kavuşan bu sevgili şehit, Yâsin sahibi Habibi Neccar diye tanınmaktadır.

MEDİNE, şehir demektir. Medine’nin aksâsı, şehrin en ucu, ta öte başı demek oluyor ki, elçilerin tebliğleri ve onlara karşı edilen muamele şehrin her tarafından işitilmiş, açık tebliğ yapılmıştı. Bu medine (şehir) de Antakya’dır diyorlar ve o zaman büyük ve geniş bir şehir olduğunu söylüyorlar. Bununla beraber “Medinenin aksâsından” demek, o memleket idarecilerinin en ileri gelenlerinden bir zat mânâsını da andırır. Elçilere suikast edilmek üzere bulunduğunu haber alıp bu zat geldi koşuyordu. Yani koşarak geldi, iman edenlere örnek olmak, irşad etmek için bütün gayretiyle çalışıyordu. Bakınız kısaca ne güzel ögüt verdi: Ey benim kavmim! Ey hemşerilerim dedi uyun, o gönderilen elçilere uyun; dedikleri yola gidin.

21-Demek önce hemşerilik şefkatini ileri sürerek öğüdü takdim ve onların resul olduklarını haber vermekle imanını açıkladı, bunu gerektiren sebepleri de şu tekit ile izah etti:

Uyun o kimseye ki Sizden bir ücret itemez. Dünya ile ilgili bir maksat ve karşılık talep etmez. Kendileri ise hidayete ermiş, doğru yolu tutmuşlar. Burada şöyle bir kıyas-ı mukassim (ikilem, yani mantıkta iki şıkkı da aynı sonuca varan kıyas), bir dilem vardır: Bir yolcunun bir rehbere uyması için iki engel düşünülebilir. Ya biçimsiz bir ücret istemesi yahut ehliyetine güven duyulmamasıdır. Bunlar ise hem bir ücret istemiyorlar, hem hidayet sahibi kimseler. O halde bunlar resul olmasalar bile doğru ve ücret istemediklerinden dolayı kendilerine uymamak için hiçbir sebep yoktur.

22-Hidayetlerinin açıklığını beyan ile engelin olmayışından sonra imanı gerektiren şeyin varlığını göstermek için de buyuruluyor ki: Hem benim neyime ki, ibadet ve kulluk etmeyeyim? O beni yaradana. Bu, imanı gerekli kılan sebebe işaret ve bu söz, irşatta incelik için şefkat gösterilmek suretiyle en güzel bir dokunmadır. Yani o resuller, bizi, yaradana kulluk etmeye ve yalnız O’nu mabud tanıyıp, O’na ibadet etmeye davet ediyorlar. Bunun doğruluğu ise açıktır. Ben sizi kendim gibi düşünüyorum, ben beni yaradana kulluk etmeyi borcum, vazifem bilirim, çünkü beni yaratmıştır. O’na karşı bu vazifemi yapmamak için hiçbir özrüm ve engelim yok. O halde siz, o sizi yaradan Rabbinize niye ibadet etmeyesiniz. Halbuki hep döndürülüp O’na götürüleceksiniz. O halde O’na kulluktan nasıl kaçınırsınız?

23- Hiç ben O’ndan başka ilâhlar mı edinirim, başka mabudlar mı tutarım? Çünkü eğer O Rahmân, rahmetiyle beni yaratmış olan Rahmân, ya beni bir zararla, bir sıkıntı ile sıkmak isterse onların, yani O’ndan başka tapılanların benden yana şefaatleri hiçbir fayda vermez. Ve beni kurtaramazlar.

24-Hiçbiri mabud olamazlar. Şüphesiz ki o takdirde beni yaradan Rahmân’dan başka mabudlar edindiğim durumda apaçık bir sapıklık içindeyimdir.

25- “Ben sizin Rabbinize iman ettim, beni dinleyin.” Bu güzel sözlerin sonu olan bu güzel hitabede birkaç mânâ vardır:

Birincisi: Resullere hitaptır; halkın öldürmek için hücumu üzerine onlara şöyle ikrar edip şahit tutmuştur: Haberiniz olsun ey resuller! Ben sizin Rabbinize gerçekten iman ettim, şimdi beni duyun da şahid olun. Yarın âhirette O’nun huzurunda şahitlik edin.

İkincisi: Yine kavmine hitaptır ki, şöyle demek olur: Haberiniz olsun, ben o sizi yaradan Rabbinize şüphesiz iman ettim, ey kavmim! Gelin dinleyin beni de o resullere uyun, siz de iman edin.

Üçüncüsü: Geleceğin insanları da dahil olmak üzere duyma kabiliyeti olan herkese hitap veya yemin olarak, haberiniz olsun, ben iman getirdim, Rabbiniz aşkına bundan böyle dinleyin beni, benim hitabımı, mâcerâ ve menkıbelerimi ey duygusu olanlar!

26-Bakınız sonuç ne oldu gir cennete! denildi. Yani şehit edildi, doğrudan doğruya cennete girmekle kendisine ikram edildi ki, Allah yolunda şehit olanlar hep böyledir. Böyle denince ne dedi, bilir misiniz? Dedi ki: ay! Bu ne güzelmiş! keşke kavmim bilselerdi

27- Rabbim bana ne büyük mağfiret buyurdu da beni böyle ikram edilen kullarından kıldı. Kavmi hakkında böyle temennide bulundu. Demek kavmini unutuvermemiş, kin ve intikam duygusu da beslememiş, düşmanlarına bile merhamet eden evliyâ ruhu ile istemişti ki, kendinin erdiği mutluluğu bilseler de, cinayetlerine, küfürlerine tevbe edip iman ve ibadet yolunu tutsalar, Allah yolunda fedailik etseler. Bununla beraber bu temenni, haklı bir öğünme mânâsından uzak değildir.

28-Şimdi hiç şüphe yok ki, burada hatıra şöyle bir soru gelir: Böyle bir kahramanı, böyle yüksek bir öğütçü ve mücahidi öldüren o kavme Allah Teâlâ ne yaptı? Böyle bir soruya karşı buyuruluyor ki: Onun arkasıdan da kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik. Yani onu dinlemeyip öldüren kavmini de onun arkasından sağ bırakmadık, gerçi o şehidin arkasında ve Resullerin elinde bir ordu yoktu. Bununla beraber onlarla harp için gökten bir ordu da indirmedik, indirmiş de değildir. Yani bu gibi durumlarda gökten apaçık bir ordu indirivermek Allah’ın âdeti olmamış olduğu gibi, olağanüstü olarak da indirmedik. Daha doğrusu indirecek de değildik. Allah’ın bir kavmi mahvetmesi için öyle ordular indirmesine gerek yoktur. “Bedir” de, “Hendek”te melekler indirmesi bile sadece müminlere bir müjde ile kalblerini huzura kavuşturmak içindi. O bir iş dileyince sadece: “ol!” der, oluverir.

29-Onun için olan hadise başka değil, sâde bir gürültü oldu. Tek bir ses, bir haykırma, Cebrail’in bir haykırması. Hemen sönüvermişlerdi. Önüne geleni yakmak isteyen o ateşli kavim, o zamandan itibaren sönmüşlerdir. Bundan Antakya halkının mahvolduğunu, helâk olduğunu anlamak istemişlerse de Hıristiyanlık daveti karşısında müşrik Roma devletinin ortadan kalkmış olduğunu anlamak daha kapsamlıdır.

30- Yazıklar olsun o kullara… Bu yalnız o sönenlere bir üzüntü duymak değildir. Kendilerine azab sözü hak olan çoğunluğa, meselin özlü tatbiki olan bir uyarı, gafillere de bir tenbihtir.

31- Ya görmediler de mi onlar?

O alay edip duran kullar? Kendilerinden önce ne kadar nesiller helak etmişiz. Onlar, kendilerine dönüp gelmiyorlar, yani dünyaya bir daha dönmüyorlar.

32- Ve hepsi; o helâk edilen ve henüz edilmeyen, hepsi başka değil, yalnız toplanıp bizim huzurumuza getirilmekte olan bir toplum bulunuyorlar. Böyle iken nasıl olur da başka ilâhlar edinip şirk koşarlar?

İHZAR: Huzura getirmek demektir. Mahkemeye rızasıyla gelmeyen kimseyi tutup, zorla hakimin huzuruna getirmek mânâsında kullanılır ki, burada özellikle bu mânâyadır. Yani herkes ölmekle yok olup gitmiyor, hesap ve ceza için Hak Teâlâ’nın huzuruna toplanıp sevk ediliyorlar.

Bu tebliğden sonra bir de aklî delillerle aydınlatılarak buyuruluyor ki:

Meâl-i Şerifi

33- Hem bir delildir onlara ölü toprak. Biz ona hayat verdik ve ondan taneler çıkardık da ondan yiyip duruyorlar.

34- Biz orada hurmalıklardan, üzüm bağlarından bahçeler yaptık. İçlerinde pınarlardan sular fışkırttık.

35- (Bunu), Onun ürününden ve kendi elleriyle yaptıklarından yesinler diye (yaptık). Hâlâ şükretmeyecekler mi?

36- Yerin bitkilerinden, kendi nefislerinden ve daha bilemeyecekleri şeylerden bütün çiftleri yaratan Allah’ın şanı ne yücedir.

37- Gece de onlara bir delildir. Biz ondan gündüzü soyar çıkarırız, bir de bakarlar ki karanlığa dalmışlar.

38- Güneş de bir delildir ki kendi yolunda akıp gidiyor. İşte bu çok güçlü ve her şeyi bilen Allah’ın takdiridir.

39- Ay’a gelince, ona menziller tayin ettik. Nihayet o eski hurma salkımının çöpü gibi (yay haline) dönmüştür.

40- Ne güneşin aya çatması yaraşır, ne de gece gündüzü geçebilir; onların her biri kendi yörüngesinde yüzerler.

41- Onlar için bir delil de bizim, onların neslini dolu bir gemide taşımamızdır.

42- Yine kendileri için onun gibi binecek şeyler yaratmamızdır.

43- Eğer dilesek onları boğarız da o zaman ne onların feryadına yetişen bulunur, ne de onlar kurtarılır.

44- Ancak tarafımızdan bir rahmet ve bir zamana kadar yaşatmak başka.

45- Durum böyle iken onlara: “Önünüzdekinden ve arkanızdakinden korkun ki size rahmet edilsin” denildiği zaman,

46- Ve kendilerine Rablerinin âyetlerinden herhangi bir âyet geldiği zaman mutlaka ondan yüz çevirirler.

47- Onlara: “Allah’ın size rızık olarak verdiği şeylerden hayra harcayın” dendiği zaman, o kâfirler, müminler için: “Allah’ın dileyince doyurabileceği kimseyi biz mi doyuracağız? Siz apaçık bir sapıklık içinde değil de nesiniz?” dediler.

48- Yine onlar: “Eğer doğru söylüyorsanız bu (kıyamet) vaadi ne zaman?” diyorlar.

49- Onlar sadece bir tek çığlığa bakıyorlar, bir çığlık ki, onlar çekişip dururken kendilerini yakalayıverir.

50- O zaman bir vasiyette bile bulunamazlar. Ailelerine de dönemezler.

33- Hem bir âyet, yani Allah Teâlâ’nın kudretinin büyüklüğüne ve ölüleri diriltebileceğine açık bir delil ve alamettir. Onlara, o gafillere ve inkârcılara o ölü arz, arz, toprak bilinmektedir ki cansızdır. Hatta Hıcr Sûresi’nde “Yeryüzünü sönmüş kül halinde görürsün.” (Hacc, 22/5) buyurulduğu üzere sönmüş bir taş halinde, hayat ile tamamen zıt bir durum ölüdür. Hele bir öğle sıcağında bir Arabistan çölünün manzarası düşünülürse onun hayattan ne kadar uzak olduğu görülür. Eğer tabiata kalsaydı o ölü toprakta bir ot bile bitmezdi. Fakat biz ona hayat verdik. Onda hayat yarattık, bitkisel ve hayvansal organlarla dirilik, şenlik meydana getirdik.

Hayatın önce bir hücreden başladığını göstererek de buyuruluyor ki: ve ondan, yani yerden bir dâne çıkardık.

HABB: “Habbe” (dâne)nin cins ismidir ki, azına da çoğuna söylenir. Çoğulu “hubûb”, onun çoğulu “hubûbat”tır. Dilimizde olduğu üzere özellikle buğday, arpa, pirinç, susam gibi yenen dânelerde yaygın olmakla beraber, genellikle ot ve çiçek tohumlarında da bilinmektedir. Kamus sahibi “Besâir”de der ki: “Hubub”un bir tekine “habbe” denilmesi, şey’in aslı ve öz maddesi olması itibarıyladır.” Bu bakımdan bir “habbe” (dâne), hayatın ilk başlangıcı olan bir hücre (cellule) demektir. Burada da bu cinse işaretle “ondan bir dâne çıkardık” buyurulmuştur. Fen ilimleri açısından düşünüldüğü zaman yerin unsurlarından bir hayat hücreciğinin oluşumu, bir habbe (dâne)nin çıkması tabiî değildir. Tohumsuz bir hayat hücreciği tabiî olarak teşekkül edemez, (genration spontane’e olmaz). Gerçekten bir eksinin, kendiliğinden bir artı oluvermesi akla da uygun gelmez. Bununla beraber yerde hayat işi meydana geldiği için, yine fen ilimleriyle uğraşanlar derler ki: Fakat başlangıçta ilk tohumun, ilk hücrenin tabiat dışı olarak meydana gelmiş olduğunu kabul etmek zorunludur. İşte bu nokta doğrudan doğruya tabiatlar üzerinde hakim olan yüce yaratıcının ölülere hayat veren ilâhî kudretini gösterir. Bunun bir seçim olduğunu söylemek de aynı mânâyı ispat etmektir. Çünkü seçimin (insanın peygamber olarak gönderilmesinin) her derecesi tabiat üstü bir gelişme arzeder. (En’am Sûresi, 6/95. âyetinin tefsirine bkz.) Bu şekilde ölü toprağa bitkisel hayattan başlayan bir hayat verilip ondan dâneler çıkarıldığı ve böyle tek hücrelerden başlayan bu hayatın, insan hayatına doğru yetiştirilip geliştirildiği ince bir imtihan tarzında edebî bir vecize ile hatırlatılarak buyuruluyor ki: Ondan bir dâne çıkardık da şimdi ondan yiyorlar. Belli ki bu şöyle demektir: O insanları da yarattık da o dânelerden yiyip duruyorlar.

34- Sonra onların birleşmesi ve gelişmesiyle bilhassa insan hayatının devam etmesinin ve gelişmesinin sebeplerine destek sağlandığı anlatılmak üzere de buyuruluyor ki hem onda, o yerde bahçeler yaptık. O tek hücreli hayatı üretip, birleştirip, düzenleyerek birbirine girmiş güzel, hoş bağlar meydana getirdik. Hurmalıklar ve üzümlükler, neler. İşte bunlar bitkisel hayatın en mükemmel şekli ve insan zevklerinin en tatlı kaynaklarıdırlar. Ve onda, yani yerde yahut o bahçeler içinde kaynaklardan çaylar, pınarlar akıttık

35- ki onun ürünlerinden, Allah’ın verdiği meyvesinden, gelirinden ve ellerinin yaptığı şirası, pekmezi ve teferruatı gibi mamüllerinden yesinler, faydalansınlar diye. Buna göre de işareti vardır. Okurken burada durulmaz. Bununla beraber burada nın nâfiye (olumsuzluk edatı) olması da caiz görülmüştür. Buna göre de durmak caiz olup mânâ şöyle olur: “Ürününden yesinler. Onu, onların elleri yapmadı”. Yani o bağlara bakmaları, suyu ve çapası gibi işlerinde çalışmaları gerekirse de alıp istifade edecekleri o ürün, onların yapısı değil, Allah’ın vergisidir. Hâlâ şükretmeyecekler mi? Şirk ve nankörlükten vazgeçip tevhid ve iman ile ibadet ve kulluk etmeyecekler mi?

Abdülkadir Geylanî (k.s.) “Fütûhu’l-Gayb”da der ki: “Şükür ya dil, ya kalp veya organlarla olur.”

Dil ile şükür: Nimetin Allah Teâlâ’dan olduğunu kabul ve yaratıklara nispeti terk etmektir. Ne kendine, ne güç, kuvvet ve kazancına, ne de senden başkasından ellerinde meydana gelenlerin hiç birine isnad etmemek. Çünkü sen de, onlar da hep o nimet için sebep, âlet ve vasıtasınız. Onu taksim eden, gönderen, var eden, onunla uğraştıran, sebepleri yaratan azîz ve celîl olan yüce Allah’tır. Kısmet eden O, veren O, var eden O’dur. Şükre en layık olan O’dur. Hediyeyi getiren uşağa bakılmaz, gönderen efendiye bakılır. Bu bakışı bilmeyenler hakkındadır ki “Onlar dünya hayatından görüleni bilirler. Ahiretten ise habersizdirler.” (Rum, 30/7) buyurmuştur. Zahire, sebebe bakıp da, ilmi ve anlayışı ondan ilerisine geçmeyen cahildir, eksiktir, aklı kısadır. Çünkü akıllıya akıllı denmesi, işin sonunu görmesi itibarıyladır.

Kalb ile şükür: Sende olan nimetlerin hepsinin, açıkta, gizlide, hareket ve sakinliğindeki menfaatlerin, lezzetlerin tamamının başkasından değil, ancak Allah’tan olduğuna sürekli bir itikadla sağlam bir şekilde bağlanmaktır ki, dilinle şükrün, kalbindeki şükrün tercümanı olur. “Allah, gizli ve açık olarak nimetlerini size bol bol vermiştir.” (Lokman, 31/20), “Sizde nimet adına ne varsa, hepsi Allah’tandır.” (Nahl, 16/53) ve “Allah’ın nimetlerini sayacak olsanız saymakla bitiremezsiniz.” (İbrahim, 14/34) buyuruluyor ki, mümin için Allah’tan başka nimet verici kalmaz.

Organların şükrüne gelince: Bütün organlarını yüce Allah’a ibadette hareket ettirip kullanmaktır. O halde Allah’tan yüz çevirme bulunan herhangi bir hususta yaratıklardan hiçbirine uymamak gerekir ki bu, nefsi, arzuyu, iradeyi, uzun amelleri ve diğer yaratıkları içine alır. Allah’a itaati asıl ve uyulacak şey, O’nun dışındakileri de fer’ (teferruat) ve tabi kılmak gibi ki, başka başka türlü yaparsan zorba, zalim ve Allah’ın hükmünün dışında hüküm vermiş olursun. “Her kim Allah’ın indirdiği hükümlerle hükmetmezse, işte onlar kâfirlerdir.” (Mâide, 5/44)

Bakara Sûresi (32. âyet) inde ve İsrâ Sûresi’nin başında (İsrâ, 17/1) açıklandığı üzere “sübhan” tesbihinin özel adıdır. Bununla beraber büyük hayret yerinde de kullanılır. Tesbih de tenzihin en ileri derecesidir. Yani herhangi bir lekeden, yaraşıksızlıktan itikatta, sözde, fiilde son derece tenzihtir. Bu şekilde, “tesbih ederim” yahut “tesbih ediniz” anlamını ifade eden bu tesbihin, burada böyle sözün başında getirilmesi ne güzeldir!

Birincisi: Bu, bir taraftan şükretmeyenleri kınama, bir taraftan da şükredeceklere şükrün başının, mükemmel bir tenzih ile tevhid olduğunu öğretmektir.

İkincisi: Sıla yerinde anılan kudretin eserlerinin önemini vurgulamakla şükrü gerektiren sebepleri fazlasıyla tekittir.

36-Üçüncüsü: Eşleri yaratanın eşsizliğini, ortak ve benzerden münezzeh birliğini ispat eden edebî bir tıbak sanatı vardır: Tesbih O yaradana yahut ne yüce sübhandır O yaradan ki bütün o çiftlerin hepsini yarattı.

EZVAC: “Zevc”in çoğuludur. Zevc, çift ve eş demektir ki, Ragıb’ın açıkladığı gibi, iki yakının her birine de ve bir diğerine benzer veya zıt olarak ilgili bulunan her şeye de denir. Bu itibarla dünyadaki şeylerin hepsi, bir zıddı veya benzeri yahut da herhangi bir bileşiği ve karşıtı bulunması yönüyle çifttirler. Mesela cisim ve ruh, madde ve kuvvet, cevher ve araz, iç ve dış, yer ve gök, karanlık ve aydınlık, dünya ve ahiret gibi ki elektrik bile artı ve eksi diye ikiye ayrılıyor. O halde “Çiftleri yarattı” demek, “bütün çeşit ve sınıflarıyla âlemi yarattı” demeye eşittir. Ancak burada asıl sevk, bütün âlemin yaratılışını anlatmak değil, bir ortak ve benzeri bulunan bütün eşlerin, bütün çiftlerin yaratılmış olduğunu ve dolayısıyla yaratılmışın yaratıcıya eş olamayacağını anlatatarak yaratıcının böyle şeylerden tenzih edilmiş olduğunu ve birliğini ispat etmektir. Bundan başka “ezvac” (çiftler) denmesinde diğer bir nükte daha vardır ki, insan hayatı için önceki nimetlerden daha fazla önem taşıyan evlenme nimetinin yaratılmasına işaretle şükre yöneltmeyi ifade eder. Nitekim çiftler şöyle açıklanıyor: O çiftleri ki yerin bitirdiklerinden, önceki âyette anlatılan ve anlatılmayan bitki ve ağaç çeşitleri, ve kendi nefislerinden, erkek ve dişi ve daha bilemeyecekleri şeylerden ki ne göz görmüş, ne kulak işitmiş, ne de bir insanın hatırına gelmiştir.

37- Onlara bir delil de gecedir. Mekânda tecelli eden (görülen) ilâhî kudreti hatırlattıktan sonra, bununla da zamanda tecelli eden ilâhî kudrete işaret buyuruluyor. Şöyle ki: Ondan gündüzü yüzeriz. “Selh kelimesi, biri diğerinin lazımı iki mânâ ile kullanılır saymak çıkarmak: denilir ki, “koyundan deriyi yüzdüm, soydum, giderdim” demek olur. Diğerinde ise “Koyunu deriden soydum” denilir ki, açtım, meydana çıkardım demek olur. Türkçe’de de “elmayı soydum” yahut “elmanın kabuğunu soydum” dediğimize göre, biz de “soymak” kelimesinde bu iki şekli, farklı farksız kullanıyoruz demektir. Burada her iki mânâ ile de tefsir edilmiştir ki, ikisi de doğrudur. Birincisine göre geceden gündüzün yüzülmesi, bir kurbanın derisi yüzülüyormuş gibi çevreden ışığın sıyrılıp sönmesiyle, asıl yokluğu hatırlatan karanlığın ortaya çıkışı, yani akşam olma hadisesi demek olur ki, “derken bir de bakarlar ki, onlar karanlığa dalmışlardır” sözünde takib ve müfâcee (hemen arkasından ve birden bire oluş) bu mânâda açık olduğundan tefsircilerin çoğu bu yönü tercih etmişlerdir. Bu şekilde gece yalnız bir korkutma delili olarak hatırlatılmış oluyor. İkinci mânâya göre ise geceden gündüzün yüzülmesi, karanlık içinden aydınlığın çıkarılması, yani sabah olma hadisesi olmuş oluyor ki, bunda ölülere hayat vermekten örnek olan bir müjde neşesi vardır. Nitekim “geceler gebedir” denilir. Buna göre “Bir de bakarlar ki onlar karanlığa dalmışlardır.” ifadesi, yine aynı günün sonunun geceye varacağını göstermiş olur.

38- Güneş de, bir âyettir. Yani gece ve gündüzün sebebi gibi görünen güneş de Allah’ın kudretine bir delildir. Kendisi için takdir edilen bir müstekar için cereyan ediyor (akıp gidiyor). Güneşin bu akışının yalnız mekanda hareketi diye anlamamalı, mekan ve zamanla ilgili bütün eserleri ve durumlarıyla varlık âleminde sürüp gitmesi mânâsına anlamalıdır. Mesela ışık ve ısı yayması da onun bir cereyanı (akışı)dır.

MÜSTEKARR: Mimli masdar, ismi zaman, ismi mekan olabildiği, da birkaç mânâya geldiği için, bu ifade birçok mânâlara uygundur.

Birincisi: Güneş kendisi için takdir ve tahsis edilmiş ve istikrar sebebiyle, yani sabit bir karar, düzenli bir kanun ile cereyan eder. Hesapsız, başı boş, kör bir tesadüf ile değil.

İkincisi: Bir istikrar için, yani kendi âleminde bir karar ve ölçü meydana getirmek hikmet ve gayesiyle yahut sonunda bir sükunete erip durmak için cereyan ediyor (akıp gidiyor).

Üçüncüsü: İsmi zaman olduğuna göre kendine mahsus bir istikrar zamanı için, yani duracağı bir vakte, belirli bir zamana kadar cereyan eder ki, bu vakit, “Güneş toplanıp dürüldüğü zaman.” (Tekvir, 81/1) ifadesindeki vakittir.

Dördüncüsü: İsmi mekan olduğuna göre, kendine özgü bir istikrar yerine mahsus, yani yerinde sabit olarak cereyan eder, kendi ekseninde döner yahut kendisinin karargahı olan âlemin menfaatleri için cereyan eder. Bu mânâda vatana hizmet için bir teşvik de vardır. Nihayet birinci “ilâ” mânâsına olmak üzere şu mânâ da vardır: Kendisi için bir istikrar noktasına doğru gitmektedir. Tatbiki, birkaç şekilde açıklamaya muhtemel bulunan bu mânâya göre, güneşin diğer bir merkeze doğru hareket etmekte bulunduğu da anlaşılabiliyor. Nitekim bir hadis-i şerifte de “Güneşin istikrar yeri Arş’ın altındadır.” diye rivayet edilmiştir.

İşte o, şaşırtıcı cereyan o azîz ve alîm olan Allah’ın takdiridir. Yani kudretiyle her şeye galib ve hakim ve ilmiyle her şeyi kuşatmış olan ve sana Kur’ân’ı indirip doğru yolu gösteren Allah’ın takdiri, yani bütün sınırlarını ve genişliklerini bilip biçmesiyledir. Yoksa ne yaptığını bilmez, kör bir tabiatın eseri değil, bizzat ezelî bir müessir (etken) hiç değildir.

39- Aya gelince ona konak konak ölçü biçmişizdir. O güneş gibi istikrarlı bir şekilde akıp gitmez. Ona birtakım konaklar ve her konaklamaya göre bir ölçü tayin etmişizdir. Gezegendir, her gün bir konak yerine gelir, her konağa göre bir şekilde görünür. Araplar, ayın konaklarını şunlarla saymışlardır: Şertan, butayn, süreyya, deberan, hek’a, hen’a, zira’, nesre, tarf, cebhe, zübre, sarfe, avva, simâk, gafir, zubânâ, iklîl, kalb, şevle, neâim, belde, sa’düzzâbih, sa’dübüla’, sa’düssüud, sa’dül’ahbiye fer’uddelvil, muahhar, reşa. Bunlardan her gece bir konağa konar da geleceğe kadar nuru (aydınlığı) arta arta, sonra da eksile eksile son konakta -ki kavuşumdan öncedir- iyice incelir, kavislenir. Nihayet dönüp eski urcun gibi olana kadar.

URCÛN: Eğri salkım çöpü demektir. Özellikle hurma salkımının dip çöpü ki eskisi, yani geçen seneninki, daha ince, daha eğri, daha renkli olur. Bu benzetme, çok şaşırtıcı bir güzelliktedir. Zannedildiği gibi hilâlin ilk ve son şeklini göstermekle kalmıyor, Ay’ın o konaklarda giderken dünya etrafında bir ayda kat ettiği yörüngenin bir hattını da göstermiş oluyor.

Eski denilmekle bu yörünge üzerinde Ay’ın her konaktaki hacmi de hayal ettirilmiş bulunuyor ki, eski astronomiciler bu benzetmenin inceliğini kavrayamazlardı.

40-Bu takdir o kadar güzel ve bu vazife dağılımı o kadar yerindedir ki ne güneşin kendisine aya çatmak yaraşır, ne gece gündüzün önüne geçer. Hepsi bir felekte (yörüngede) yüzerler. Biri diğerine çarpmaz, vazifeleri o kadar güzel ve düzenli dağıtılmıştır. “yüzerler” çoğul kipiyle getirilmekle hepsinden maksadın, yalnız güneş ve aydan her biri değil, bütün gök cisimleri olduğu anlatılmıştır. Bu bakımdan yeni astronomi kanunlarına işaret eden bu âyetin bir benzeri Enbiyâ Sûresi’nde geçmiş olduğundan (Enbiyâ, 21/33) âyetinin tefsirine bakınız.

Yalnız güneşin yüzdüğü felek nedir? Bu bir yörünge olduğuna göre, onun da bir gezegen olması gerekmiyor mu? diye sorulabilir. Gerçi ekseni etrafında da dönme yeri mânâsına yörünge denebilirse de bundan zahir (açık) olan, güneşin yukarda anlatıldığı üzere, hadis-i şerifin gösterdiği gibi arşın altında diğer bir istikrar yerine, bir merkeze doğru hareket ettiğini ve dolayısıyla onun yüzdüğü feleğin de ona olan yörünge ve hareket yeri olduğunu kabul etmek gerekir.

41- Bizim, dolu gemide nesillerini taşımamız da kendileri için bir delildir. “Dolu gemi” denilince önce Hz. Nuh’un gemisi hatıra gelir. Fakat burada “nesilleri” kaydı, bunu kastetmeye engeldir. Bu karîne (ipucu) ile burada “dolu gemi”, hamile kadınların rahimlerinden mecazdır, beliğ bir istiâredir. Evet babanın sülbünden (belinden) bir tufan ile atılan nesiller, anaların rahimlerinde Hz. Nuh’un gemisi gibi bir kurtuluş gemisi bulur.

42- Kendileri için onun gibi binecek şeyler de yarattık. Bu bütün deniz ve kara bineklerini içine alır.

43- Ve dilesek onları, o nesilleri dolu gemi gibi olan rahimlerde, kendilerini de onun gibi bindikleri gemilerde boğarız da ne o nesiller için bir feryatçı, bir feryad eden veya feryada yetişen bulunur ne de berikiler boğulmakta oldukları denizden kurtarılırlar.

44- Ancak bizden bir rahmet ile ve bir zamana kadar yaşatmak için olursa başka. Ancak o takdirde kurtarılırlar.

45-46- “Onlara: Korunun… dendiği zaman…” Objektif ve yaratılışla ilgili delillerden sonra Allah’ın indirdiği âyetlerden de yüz çevirdiklerini açıklamadır.

47- “Onlara: Allah’ın size verdiği rızıktan infak edin dendiği zaman inkâr edenler dediler ki…” Bu âyetin zındıklar hakkında indiği söylenir. Mekke’de birtakım zındıklar, sadaka ve yardım için teşvik edildiklerinde Allah fakir edecek, biz besleyeceğiz öyle mi? diye böyle küfür ederlermiş ki, bu zındıkların eski İran’dan aksetmiş olmaları gerektir.

48- Bir de derler ki ne zaman bu vaad? Bu ölülerin dirilmesi, bu Allah’ın huzuruna getirilme vaadi eğer doğru iseniz, yani böyle diyerek alay etmek isterler.

49- Fakat başka değil, bir tek çığlığa bakıyorlar. Ki ilk üfürülüşü, yani sûrun birinci üfürülüşü. Bir çığlık ki un idgamıdır. Yani bir çığlık ki, onlar birbirlerine geçmiş çekişip dururlarken kendilerini alıverir.

50- O zaman artık bir tavsiyeye, -hiçbir işleri hakkında bir kelime vasiyet etmeye- bile güçleri yetmez. Ailelerine de dönecek değiller.

Meâl-i Şerifi

51- Sûr’a üfürülmüştür, bir de ne baksınlar kabirlerinden Rablerine doğru akın ediyorlar.

52- Onlar: “Eyvah başımıza gelenlere! Mezarımızdan bizi kim kaldırdı? O Rahmân’ın vaad buyurduğu işte bu imiş. Gönderilen peygamberler de doğru söylemişler” derler.

53- Başka değil, sadece bir tek çığlık olmuş, derhal hepsi toplanmış huzurumuza getirilmişlerdir.

54- Artık bugün hiç kimseye zerre kadar zulmedilmez. Ancak yaptıklarınızın cezasını çekeceksiniz.

55- Gerçekten cennetlik olanlar bugün bir meşguliyet içinde zevk etmektedirler.

56- Kendileri ve eşleri gölgelerde koltuklar üzerine kurulmuşlardır.

57- Onlara orada bir meyve vardır. İsteyecekleri her şey onlarındır.

58- (Onlara) Rahîm olan Rab’den “selâm” sözü vardır.

59- Ey günahkârlar! Bugün siz bir tarafa ayrılın.

60-61- “Ey Âdemoğulları! Şeytana tapmayın, o size apaçık bir düşmandır ve bana kulluk edin, doğru yol budur, diye size and vermedim mi?” (buyurulacak)

62- Böyle iken o sizden birçok nesilleri yoldan çıkardı. Ya o zaman düşünmüyor muydunuz?

63- İşte bu size vaad edilen cehennemdir.

64- Bugün yaslanın ona bakalım inkâr ettiğiniz için.

65- Bugün biz onların ağızlarını mühürleriz de neler kazandıklarını bize elleri söyler, ayakları da şahitlik eder.

66- Hem dileseydik gözlerini üzerinden silme kör ediverirdik de yola dökülürlerdi. Fakat nereden görecekler?

67- Yine dileseydik oldukları yerde kılıklarını değiştirirdik de ne ileri gidebilirlerdi, ne de geri dönebilirlerdi.

51-54- “Sûra üfürülür.” İkinci üfürüş: “Sonra ona bir daha üfürülür, bu kere de o yıkılanlar kalkmış, bakıyorlardır.” (Zümer, 39/68), “O gün hiç kimseye zulmedilmez…” Burada a kadar o gün onlara söyleneceği hikâye etmektir.

55-58- Haberiniz olsun ki, cennetlikler, salih amellerle cennete sahip olanlar. Gerçi cennete girmek, esas itibarıyla Allah’ın lütfuyladır. Fakat “ancak yaptıklarınızın cezasını çekeceksiniz” buyurulması itibarıyla burada bu mânâ hatırlatılmıştır. “meyve” denmesi de sırf zevkten çok, çalışmanın meyvesine işaret eder. Erîkeler. Erike, haclede, yani gelin odasında döşenen süslü koltuktur. Ve onlara iddia ettikleri, istedikleri var, davayı kazandılar, yani selam var Rahîm olan, yani sonunda müminleri rahmetiyle murada erdiren ve ortağı benzeri olmayan bir Rabden doğrudan doğruya söylenen bir selam. Bir hadis-i şerifte Hz. Peygamber (s.a.v.) demiştir ki: “Cennet ehli nimetleri içinde zevke ererlerken kendilerine bir nur parıldar, başlarını kaldırır bakarlar ki üzerlerinden Rab, kendilerini cemalinin şerefi ile şereflendirmiş. “Ey cennet ehli!

Selam üzerinize olsun.” buyuruyor. İşte ilâhî sözü budur. Bunun üzerine onlara nazar buyurur, onlar da O’na bakarlar ve baktıkları müddetçe diğer nimetlerden hiçbir şeye iltifat etmezler. Ta perdeleninceye kadar ki, o zaman da üzerlerinde ve yurtlarında nur bâki kalır.

59-65- Sizden birçok nesilleri şaşırttı, yani birçok toplumların ahlâklarını bozdu. “Bugün biz onların ağızlarını mühürleriz…” İşte Nur Sûresi’nde “O gün onların dilleri, elleri ve ayakları, işledikleri şeyler hakkında kendilerine şahitlik ederler.” (Nur, 24/24) buyurulan gün, bu gündür.

66- “Eğer dileseydik gözlerini üzerinden silme ederdik.” Bu da ahirete ait zannedilmiş ise de dünyaya ait bir tehdit olarak “bir tek çığlığa bakıyorlar” sözüne atfedilmiş olması, mânâ itibarıyla daha uygundur. Yani ahirette öyle olacağı gibi biz de dilersek şimdi o nankörlüğü yapan, “Allah dileseydi onları doyururdu” diyen kâfirlerin gözlerini büsbütün siler, kör ediverirdik de yola dökülürlerdi, yola gelmekte yarış ederlerdi. Çünkü her küfredenin gözü kör edilivermiş olsaydı, bu bir sığındırma olur, hepsi imana gelirdi. Fakat o kâfirler nerden görecekler? Burada “görmez” kalb gözü ile tefsir edilmiştir. Yani o kadar ilâhî delilleri görmeyen o basiretsiz kâfirler, bunu böyle yapabileceğimizi idrak etmezler.

67- Dilesek onları tam kuvvetleri çağında mesh de ediverir (kılıklarını değiştirir) oldukları yere donduruverirdik de ne geçebilir ne dönebilirlerdi. Şu halde böyle irade buyurulmuyorsa yapılamayacağından değil, cezaları ahirette verileceği içindir. Bununla beraber:

Meâl-i Şerifi

68- Bununla beraber kimin ömrünü uzatıyorsak, yaratılışta onu (güç ve kuvvetini alarak) tersine çeviriyoruz. Hâlâ akıllanmayacaklar mı?

69- Biz ona şiir öğretmedik. Bu ona yaraşmaz da… O sadece bir öğüt ve apaçık bir Kur’ân’dır.

70- (Bu), diri olanları uyarmak ve kâfirlere de azab sözünün hak olması içindir.

71- Şunu da görmediler mi: Biz onlar için kudretimizin meydana getirdiklerinden birtakım hayvanlar yaratmışız da onlara sahip bulunuyorlar.

72- Onları, kendilerinin hizmetine vermişiz de, hem onlardan binekleri var, hem de onlardan yiyorlar.

73- Onlarda daha birçok menfaatleri ve türlü içecekleri de var. Hâlâ şükretmeyecekler mi?

74- Onlar, Allah’tan başka birtakım ilâhlar edindiler. Güya yardım olunacaklar.

75- Onların, onlara yardıma güçleri yetmez. Kendileri ise onlar için bazı askerlerdir.

76- O halde onların sözleri seni üzmesin. Biz onların içlerini de biliriz, dışlarını da.

77- İnsan, kendisini bir damla sudan yarattığımızı görmedi mi de, şimdi apaçık bir hasım kesildi?

78- Yaratılışını unutarak bize bir de mesel fırlattı: “Kim diriltecekmiş o çürümüş kemikleri?” dedi.

79- De ki: “Onları ilk defa yaratan diriltecek ve o her yaratmayı bilir.”

80- Size o yeşil ağaçtan bir ateş yapan O’dur. Şimdi siz ondan tutuşturmaktasınız.

81- Gökleri ve yeri yaratan, onlar gibisini yaratmaya kâdir değil midir? Elbette kâdirdir. Çünkü o her şeyi yaratandır, her şeyi bilendir.

82- O’nun emri, bir şeyi dileyince ona sadece “Ol!” demektir. O da hemen oluverir.

83- O halde her şeyin mülkü ve tasarrufu (hükümranlığı) elinde bulunan Allah’ın şanı ne yücedir. Siz de yalnız O’na döndürüleceksiniz.

68- Bununla beraber her kimin ömrünü uzatıyorsak; gençlik çağında almayıp uzun ömürle yaşatıyorsak yaratılışta tepesi üstü dikiyoruz. Yani başlangıçtakinin, gençliğin aksine olarak günden güne kuvvetten düşürüp zayıflığını artırıyor, ölüme doğru yürütüyoruz. Hâlâ akıllanmayacaklar mı?Bunu yapan kudretin daha önce o gözle silmeyi ve kılık değiştirmeyi de yapabileceğini anlayıp da doğru yolu tutmayacaklar mı?

69- Biz ona, yani peygambere şiir öğretmedik. Bu söylenenleri bir şiir saymamalıdır. Kur’ân’ın ne söz olarak, ne de mânâ olarak şiir olmadığı açıktır. Bir kere Kur’ân’ın sözlerinde şiir sözünün vezin ve kafiyesi yoktur. Mânâ bakımından ise şiir, gerçek olup olmadığı aranmaksızın hoşlandırmak veya tiksindirmek, coşturmak veya küstürmek gibi hisleri gıcıklayan hayalî kuruntulara, zanna dayanan kıyaslara, duygu oyunlarına aittir. Kur’ân ise Hakk’ın doğru yolunu gösteren hikmetler ve hükümler ile irfan nuru, kesin iman rehberi bir ilâhî yadigârdır. Fakat kâfirlerin birçokları onu bir şiir gibi düşünmek ve düşündürmekte ısrar ettikleri ve bu şekilde peygamberi bir şair gibi tanıttırmak istedikleri için buyuruyor: Biz ona şiir öğretmedik. Hem o , ona yaraşmaz da. Çünkü “Şairlere gelince onlara da azgınlar uyar.” (Şuara, 26/224). Ne peygamberlik makamına şairlik yaraşır, ne de Kur’ân’a şiir demek.

O Kur’ân başka değil, ancak bir zikir; sırf Allah tarafından bir öğüt ve irşad ve apaçık bir Kur’ân’dır. İbadetlerde ve ibadethanelerde okunacak Allah kelâmıdır.

70- Hayatı, yani aklı, duygusu olanı korkutup, gafletten uyandırmak, küfürde ısrar ile kâfirlik edenler aleyhine azab sözünün hak olması için. Bundan önce çoklarına olduğu gibi azab ile hükmün vacib olması için.

71-76- Şunu da mı görmediler, o gafiller ki, uyanmıyorlar. Biz kendileri için ellerimizin yaptığı şeylerden, yani başka hiçbir sanatın katkısı olmayıp, doğrudan doğruya kendimizin var ettiğimiz nimetlerden en’am, yumuşak hayvanlar yarattık… Bu hatırlatmada birçok yönlerden incelikler vardır ki, bunu tefsirden çok, okuyanların zevki takdir edecektir.

77-78-79- “İnsan, kendisini bir damla sudan yarattığımızı görmedi mi?” Rivayet olunuyor ki Ubey b. Halef Hz. Peygamber (s.a.v.)’in huzuruna bir çürümüş kemikle gelmiş, onu eliyle ufalayarak “Allah bunu böyle çürüdükten sonra diriltir der misin?” demiş. “Evet, seni de diriltir ve ateşe kor.” buyurmuş ve bu âyet, bu sebeple inmiştir. Ve O, yaratmanın hepsini hakkıyla bilir. Yani her yarattığını bütün incelikleriyle, her birinin toplanan ve dağılan bütün parçaları, usul ve fürûu (aslı ve dalları), durumları, halleri, nicelikleri, miktarları, her türlü özellikleriyle bilir. Her yaratmayı, yaratmanın her türlüsünü bilir, maddeli maddesiz, âletli âletsiz, örnekli örneksiz, gerek ilkin, gerek sonra her çeşidini bilir. Bütün mesele bundan ibarettir.

80- O Allah, size yeşil ağaçtan bir ateş yaptı. Meşhur olan bu ağaç, “merh” ile “afar” denilen iki ağaçtır ki, ikisi de yemyeşil, suları damlarken merh çakmak yerinde afare sürtülmek suretiyle ateş çıkarılır, bedevîlerce bilinmektedir. Bunun birini erkek, birini dişi yerinde de varsaymışlardır. Bununla beraber “Her ağaçta bir ateş vardır. Fakat merh ile afar bol bulmuştur” diye bir mesel vardır. Bu bakımdan bazı tefsirciler demişlerdir ki, ağaçtan maksat cinstir. Merh ve afar misal yoluyla anılmıştır. Ancak burada dikkate değer nokta şudur ki, bundan maksat ağaçtaki odun veya kömürü göstermek değil, sürtme ve temas ile yeşil ağaçtan meydana gelen hararet ve tutuşmayı anlatmaktır. Bu ise şimdi bildiğimize göre bir elektrik olayıdır. Demek ki bu şekilde âyet elektriğe işaret etmiş ve bu işaretten “ol” emrini anlamaya zihinleri yaklaştırmak için bir misal de verilmiş oluyor. Yapmış da siz ondan çakıp çakıp hemen tutuşturuyorsunuz. Yani bilfiil deneyle bildiğiniz şüphesiz bir ateş. Demek ki sırf teorik akıl ile bilinemeyecek gerçekler deneyle ortaya çıkar.

81- Hem o gökleri ve yeri, yani bütün şu âlemi yaratmış olan Allah, onların benzerini, onlar gibisini, yani o çürümüş insanlar gibi küçüğünü, hatta bütün o âlemin benzerini diğer bir yaratış ile, yine yaratmaya kâdir değil midir? Evet kâdirdir. Ve o, öyle yaratan, öyle bilendir.

82- O’nun emri, bir şeyi dileyince ona sadece “ol!” demektir. O hemen oluverir.

83- O halde tesbih O’na, her şeyin hükümranlığı elinde bulunan, her şeyde dilediği gibi tasarruf eden Sübhan’a (şanı yüce Allah’a) dır. Hep de döndürülüp O’na götürüleceksiniz. O’na Yasin sahibi (Habib Neccar) gibi koşa koşa iman ve İslâm ile, kendi rızasıyla dönüş yaparak, bağışlanmaya ve ikrama kavuşmak istemeyenler de sonunda zorla döndürülecekler, yakalanıp O’nun yüce huzuruna götürülecekler, hesapları görülüp cezaları verilecektir.

İbnü Abbas hazretlerinden rivayet edilmiştir ki Yasin hakkında rivayet edilen faziletlerin, niçin ona mahsus olduğunu bilmiyordum, bu âyet için inmiş.

Melekût (hükümranlık) yukarılarda da geçtiği üzere “mülk”ün mübalağa sigasıdır ki, tam bir hakimiyetle saltanatın idare sırları demektir.

Şimdi bu melekût ve döndürülmeye bir açıklama olmak üzere “Vessâffâti” Sûresi başlıyor.

Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Meali

Yasin Suresi Meali, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın en son hazırladığı şekli ile aşağıdadır. Allah, okuduğunuz Yasin Meallerini ve diğer tüm ibadetlerinizi kabul etsin. Okumak için sayfayı aşağı kaydırın.

Ayrıca sayfanın en altındaki player aracılığı ile Ahmet DENİZ‘in seslendirdiği Prof. Dr. Hamdi DÖNDÜREN‘in çevirisi olan Yasin Suresi Türkçe Meali sesli dinleyebilirsiniz.

Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın adıyla

  1. Yâ Sîn.
  2. (Ey Muhammed!) Hikmet dolu Kur’an’a andolsun ki,
  3. Sen elbette (peygamber) gönderilenlerdensin.
  4. Dosdoğru bir yol üzeresin.
  5. Kur’an, mutlak güç sahibi, çok merhametli Allah tarafından indirilmiştir.
  6. Ataları uyarılmamış, bu yüzden de gaflet içinde olan bir kavmi uyarman için indirilmiştir.
  7. Andolsun, onların çoğu üzerine o söz (azap) hak olmuştur. Artık onlar iman etmezler.
  8. Onların boyunlarına demir halkalar geçirdik, o halkalar çenelerine dayanmıştır. Bu sebeple kafaları yukarıya kalkık durumdadır.
  9. Biz, onların önlerine bir set, arkalarına da bir set çekip gözlerini perdeledik. Artık görmezler.
  10. Onları uyarsan da, uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.
  11. Sen ancak Zikr’e (Kur’an’a) uyanı ve görmediği hâlde Rahmân’dan korkan kimseyi uyarırsın. İşte onu bir bağışlanma ve güzel bir mükâfatla müjdele.
  12. Şüphesiz biz, ölüleri mutlaka diriltiriz. Onların yaptıklarını ve bıraktıkları eserlerini yazarız. Biz, her şeyi apaçık bir kitapta (Levh-i Mahfuz’da) bir bir kaydetmişizdir.
  13. (Ey Muhammed!) Onlara, o memleket halkını örnek ver. Hani oraya elçiler gelmişti.
  14. Hani biz onlara iki elçi göndermiştik de onları yalancı saymışlardı. Biz de onlara üçüncü bir elçi ile destek vermiştik. Onlar, “Şüphesiz biz size gönderilmiş elçileriz” dediler.
  15. Onlar şöyle dediler: “Siz de ancak bizim gibi insansınız. Rahmân, hiçbir şey indirmemiştir. Siz sadece yalan söylüyorsunuz.”
  16. (Elçiler ise) şöyle dediler: “Bizim gerçekten size gönderilmiş elçiler olduğumuzu Rabbimiz biliyor.”
  17. “Bize düşen ancak apaçık bir tebliğdir.”
  18. Dediler ki: “Şüphesiz biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer vazgeçmezseniz, sizi mutlaka taşlarız ve bizim tarafımızdan size elem dolu bir azap dokunur.”
  19. Elçiler de, “Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Size öğüt verildiği için mi (uğursuzluğa uğruyorsunuz?). Hayır, siz aşırı giden bir kavimsiniz” dediler.
  20. Şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi ve şöyle dedi: “Ey kavmim! Bu elçilere uyun.”
  21. “Sizden hiçbir ücret istemeyen kimselere uyun, onlar hidayete erdirilmiş kimselerdir.”
  22. “Hem ben, ne diye beni yaratana kulluk etmeyeyim. Oysa siz de yalnızca O’na döndürüleceksiniz.”
  23. “O’nu bırakıp da başka ilâhlar mı edineyim? Eğer Rahmân bana bir zarar vermek istese, onların şefaati bana hiçbir fayda sağlamaz ve beni kurtaramazlar.”
  24. “O taktirde ben mutlaka açık bir sapıklık içinde olurum.”
  25. “Şüphesiz ben sizin Rabbinize inandım. Gelin, beni dinleyin!”
  26. (Kavmi onu öldürdüğünde kendisine) Cennete gir” denilince. “Keşke, dedi, kavmim bilseydi!”
  27. Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını.
  28. Kendisinden sonra kavmi üzerine (onları cezalandırmak için) gökten hiçbir ordu indirmedik. İndirecek de değildik.
  29. Sadece korkunç bir ses oldu. Bir anda sönüp gittiler.
  30. Yazık o kullara! Kendilerine bir peygamber gelmezdi ki, onunla alay ediyor olmasınlar.
  31. Kendilerinden önce nice nesilleri helâk ettiğimizi; onların artık kendilerine dönmeyeceklerini görmediler mi?
  32. Onların hepsi de mutlaka toplanıp (hesap için) huzurumuza çıkarılacaklardır.
  33. Ölü toprak onlar için bir delildir. Biz, onu diriltir ve ondan taneler çıkarırız da onlardan yerler.
  34. Orada nice hurma bahçeleri ve üzüm bağları meydana getirdik, içinden sular fışkırttık;
  35. Onun ürünlerinden ve kendi elleriyle ürettiklerinden yesinler diye. Hâlâ şükretmeyecekler mi?
  36. Yerin bitirdiği şeylerden, insanların kendilerinden ve (daha) bilemedikleri (nice) şeylerden, bütün çiftleri yaratanın şanı yücedir.
  37. Gece de onlar için bir delildir. Gündüzü ondan çıkarırız, bir de bakarsın karanlık içinde kalmışlardır.
  38. Güneş de kendi yörüngesinde akıp gitmektedir. Bu, mutlak güç sahibi, hakkıyla bilen Allah’ın takdiri (düzenlemesi)dir.
  39. Ayın dolaşımı için de konak yerleri (evreler) belirledik. Nihayet o, eğrilmiş kuru hurma dalı gibi olur.
  40. Ne güneş aya yetişebilir, ne de gece gündüzü geçebilir. Her biri bir yörüngede yüzmektedir.
  41. Onların soylarını dolu gemide taşımamız da onlar için bir delildir.
  42. Biz, onlar için o gemi gibi binecekleri nice şeyler yarattık.
  43. Biz istesek onları suda boğarız da kendileri için ne imdat çağrısı yapan olur, ne de kurtarılırlar.
  44. Ancak tarafımızdan bir rahmet olarak ve bir süreye kadar daha yaşasınlar diye kurtarılırlar.
  45. Onlara, “Önünüzde ve arkanızda olan şeylerden (dünya ve ahirette göreceğiniz azaplardan) sakının ki size merhamet edilsin” denildiğinde yüz çevirirler.
  46. Onlara Rablerinin âyetlerinden bir âyet gelmez ki ondan yüz çeviriyor olmasınlar.
  47. Onlara, “Allah’ın sizi rızıklandırdığı şeylerden Allah yolunda harcayın” denildiği zaman, inkâr edenler iman edenlere, “Allah’ın, dilemiş olsa kendilerini doyurabileceği kimselere mi yedireceğiz? Siz ancak apaçık bir sapıklık içindesiniz” derler.
  48. “Eğer doğru söyleyenlerseniz, bu tehdit ne zaman gelecek?” diyorlar.
  49. Onlar ancak, çekişip dururlarken kendilerini yakalayacak korkunç bir ses bekliyorlar.
  50. Artık ne birbirlerine tavsiyede bulunabilirler, ne de ailelerine dönebilirler.
  51. Sûra üfürülür. Bir de bakarsın, kabirlerden çıkmış, Rablerine doğru akın akın gitmektedirler.
  52. Şöyle derler: “Vay başımıza gelene! Kim bizi diriltip mezarımızdan çıkardı? Bu, Rahman’ın vaad ettiği şeydir. Peygamberler doğru söylemişler.”
  53. Sadece korkunç bir ses olur. Bir de bakarsın, hepsi birden toplanıp huzurumuza çıkarılmışlardır.
  54. O gün kimseye, hiç mi hiç zulmedilmez. Size ancak işlemekte olduğunuz şeylerin karşılığı verilir.
  55. Şüphesiz cennetlikler o gün nimetlerle meşguldürler, zevk sürerler.
  56. Onlar ve eşleri gölgelerde koltuklara yaslanmaktadırlar.
  57. Onlar için orada meyveler vardır. Onlar için diledikleri her şey vardır.
  58. Çok merhametli olan Rab’den bir söz olarak (kendilerine) “Selâm” (vardır).
  59. (Allah, şöyle der:) “Ey suçlular! Ayrılın bu gün!”
  60. “Ey Âdemoğulları! Ben, size, şeytana kulluk etmeyin. Çünkü o, sizin için apaçık bir düşmandır.
  61. Bana kulluk edin. İşte bu dosdoğru yoldur, diye emretmedim mi?”
  62. “Andolsun, o sizden pek çok nesli saptırmıştı. Hiç düşünmüyor muydunuz?”
  63. “İşte bu, tehdit edildiğiniz cehennemdir.”
  64. “İnkâr ettiğinizden dolayı bugün girin oraya!”
  65. O gün biz onların ağızlarını mühürleriz. Elleri bize konuşur, ayakları da kazandıklarına şahitlik eder.
  66. Eğer dileseydik, onların gözlerini büsbütün kör ederdik de (bu hâlde) yola koyulmak için didişirlerdi. Fakat nasıl görecekler ki?!
  67. Yine eğer dileseydik, oldukları yerde başka yaratıklara dönüştürürdük de ne ileri gidebilirler, ne geri dönebilirlerdi.
  68. Kime uzun ömür verirsek, onu yaratılış itibariyle tersine çeviririz (gücünü azaltırız). Hâlâ düşünmeyecekler mi?
  69. Biz, o Peygamber’e şiir öğretmedik. Bu, ona yaraşmaz da. O(na verdiğimiz) ancak bir öğüt ve apaçık bir Kur’an’dır.
  70. (Aklen ve fikren) diri olanları uyarması ve kâfirler hakkındaki o sözün (azabın) gerçekleşmesi için Kur’an’ı indirdik.
  71. Görmediler mi ki, biz onlar için, ellerimizin (kudretimizin) eseri olan hayvanlar yarattık da onlar bu hayvanlara sahip oluyorlar.
  72. Biz, o hayvanları kendilerine boyun eğdirdik. Onlardan bir kısmı binekleridir, bir kısmını da yerler.
  73. Onlar için bu hayvanlarda (daha pek çok) yararlar ve içecekler vardır. Hâlâ şükretmeyecekler mi?
  74. Belki kendilerine yardım edilir diye Allah’ı bırakıp da ilâhlar edindiler.
  75. Onlar, ilâhlar için (hizmete) hazır asker oldukları hâlde, ilâhlar onlara yardım edemezler.
  76. (Ey Muhammed!) Artık onların sözü seni üzmesin. Çünkü biz, onların gizlediklerini de açığa vurduklarını da biliyoruz.
  77. İnsan, bizim, kendisini az bir sudan (meniden) yarattığımızı görmedi mi ki, kalkmış apaçık bir düşman kesilmiştir.
  78. Bir de kendi yaratılışını unutarak bize bir örnek getirdi. Dedi ki: “Çürümüşlerken kemikleri kim diriltecek?”
  79. De ki: “Onları ilk defa var eden diriltecektir. O, her yaratılmışı hakkıyla bilendir.”
  80. O, sizin için yeşil ağaçtan ateş yaratandır. Şimdi siz ondan yakıp duruyorsunuz.
  81. Gökleri ve yeri yaratan Allah’ın, onların benzerini yaratmaya gücü yetmez mi? Evet yeter. O, hakkıyla yaratandır, hakkıyla bilendir.
  82. Bir şeyi dilediği zaman, O’nun emri o şeye ancak “Ol!” demektir. O da hemen oluverir.
  83. Her şeyin hükümranlığı elinde olan Allah’ın şanı yücedir! Siz yalnız O’na döndürüleceksiniz.

Yasin Suresi Türkçe Meali Dinle

Yasin suresi Türkçe Meali, Ahmet DENİZ‘in sesinden Prof. Dr. Hamdi DÖNDÜREN‘in Türkçe mealini dinleyin.

Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Duası

Yasin Duası: Yasin Suresi okunduktan sonra bağışlamak için okunan duadır. Yasin Suresi Bağışlama duası olarak da bilinir. Yasin Duasını Arapça, Latin harfleriyle Türkçe yüzünden veya Türkçe Meali ile okuyabilirsiniz. Allah, okuduğunuz Yasinleri ve tüm ibadetlerinizi kabul etsin. Okumak için sayfayı aşağı kaydırın.

Yasin Suresi Duası Arapça

Yasin Suresi Duası Arapça

Yasin Suresi Duası Türkçe Harflerle

Bismillahirrahmanirrahim

Allahümme rabbena ya rabbena tekabbel minna duaena vekdi hacetena bihurmeti sureti yasin ve ecirna minennari vemin azabil kabri ve min şerri sualin bi fadli sureti yasin yarabbel alemiyne veselemun alel mürseliyne velhamdülillahi rabbil alemin.

Yasin Suresi Duası Türkçe Anlamı(Meali)

Esirgeyen ve Bağışlayan Allah’ın Adıyla

Yasin suresinin hurmetine dualarımızı kabul ve ihtiyaçlarımızı eda buyur. Ey Rabbil Alemin! Yasin suresinin faziletine bizi ateşten, kabir azabından ve sualin şerrinden koru. Ve peygamberlere selam olsun. Hamd Alemlerin Rabbi Allah’a mahsustur.

EL FATİHA

Yasin Suresi Uzun Bağışlama Duası

Euzübillahimineşşeytanirracim Bismillahirrahmanirrahim
Elhamdülillahi rabbil alemin vel akıbetül müttekin, vesselatü vessalamü ala resulüne Muhammedin ve ala alihi ve sahbihi ecmain
Ya Rabbel alemin Ya Erhamerrahimin la ilahe illAllah kalbimi karartma La ilahe illAllah rızkımı azaltma
Kendi kapından başka kapı aratma Dünyada ve Ahirette bunaltma
Tükenmez sabır azapsız kabir cümlemize nasip eyle.
 
Yarabbim Ey bizi yoktan var eden varlığından haberdar eden Allahımız,
okunmuş olan Kur-Anı Kerimi Yasin-i Şerifi Evradiyeyi Tebareke ve Amme süresini kabul makbul eyle.

Peygamberimiz Aleyhisselam Efendimiz hazretlerinin mübarek latif ruhuna hediye eyledik Ahirette şefaatini Cennette komşuluğunu cümlemize nasip eyle Bütün peygamberlerin ruhuna hediye ettik hepsini haberdar eyle Yarabbi Cümlemizin ecdadımızdan ahirete intikal edenlerin ruhuna hediye ettik Vasıl eyle

Yarabbi ruhlarını şad mestur taksiratlarını af ve mafiret eyle kabirlerini Pirnur makamlarını Cennet eyle.
Yarabbi Vücudumuzu kaim nimetlerimizi daim sıhhatımızı müdavim evlatlarımızı alim eyle Yarabbi Ağzımıza tat vücudumuza sıhhat evlatlarımıza itaat lütf eyle Yarabbi Fakirlik gelmeden evvel nimetin meşguliyet gelmeden evvel boş vaktin, ihtiyarlık gelmeden evvel gençliğin, hastalık gelmeden evvel sıhhatin, ölüm gelmeden evvel hayatın kıymetini bilmeyi bizlere lütf eyle Yarabbi Amentüye tam inanan kalbi aşkın ile yanan seherlerde erken kalkan fevzü ilahine konan kullarından eyle.

Yarabbi Zalim nefse dirgen vuran bir ömürlük dosyasını güzel amellerle dolduran kullarından eyle Yarabbi Kabetullaha hazır olan kullarından eyle Yarabbi Her yerde haddini bilen gönül aynasını silen, mahşerde el ağlarken beraat edip yüzü gülen kullarından eyle Yarabbi Lüftu İlahine eren iman ile can veren firdevs cennetine giren orada cemalini gören kullarından eyle Yarabbi Dertli kullarına deva borçlu kullarına eda, hastalara şifalar nasip eyle Yarabbi Senin indinde kabul kullarının hürmetine bizim de şu anda yaptığımız duayı kabul ve makbul eyle.

Burada bulunan Kur-an okuyan dinleyenlerinde bütün ölmüşlerinin ruhuna hediye ettik kabul eyle Yarabbi Özellikle ev sahibinin annesinin, babasının ve bütün akrabalarının ruhuna hediye ettik kabul eyle.

Yarabbi Allahım bizi af eyle her derdimizi def eyle rızkımızı bol eyle, kabrimizi nur eyle Yarabbi Evvelim Allah ahirim Allah kalbimde Beytullah LailaheillAllah Muhammedün Resulullah Eşhedü ve Resülühü diyerek çene kapatmak nasip eyle Yarabbi Allahım şeytanın şerrinden kabirdeki yılanlardan çıyanlardan ölümün dehşetinden kabirin vahşetinden sıratın zulmetinden muhafaza eyle Ölümün hayırlısı üç ayların birisi Yasinin yarısını okurken ölmek nasip eyle.

Yarabbi Yarabbi tekrar Yarabbi Vağfirlena Zunübenna altı nesne ver bana biri iman, biri Kur-an, biri rahmet biri cennet, biri nasip, biri kısmet Bu altı nesneyi müşşeref eyle Yarabbi Yarabbi dualarımızı Beytullahta yapılan dualara ilhak ile kabul eyle Hz Muhammed Peygamberimizin mübarek hürmetine erenler evliyalar şehitler hürmetine sana yalvaran yaralı gönüller hürmetine arşı alanın altına yazılan isimler hürmetine kürsünün üzerine yazılan isimler hürmetine kabul eyle Yarabbi Amin

Sübhane Rabbike Rabbil İzzeti Amme Yesüfun Ve Selamün Alel Mürselin Velhamdülillahi Rabbil Alemin El Fatiha Meas Selavat.

Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Fazileti

Yasin Suresi Fazileti İle İlgili Hadisler Ve Rivayetler

Hadîs-i şerîflerde buyuruldu ki:

  • “Her gece Yasîn sûresine devam edip, bu hâl üzere iken vefât eden kimse şehid olur. Kur’ân-ı kerîmdeki bir sûre, okuyana şefaat eder, dinliyenin affına sebep olur, âhırette korktuğundan emin olur. Bu Yâsin sûresidir.”
  • “Ölüm hastası yanında Yâsin-i şerîf okununca, her harfi için bir melek gelip rûhun kolay çıkmasına duâ eder. Yıkanırken yanında bulunurlar. Cenazesi ile birlikte giderler. Namazında, defninde bulununlar ve hep duâ ederler.”
  • “Şeytanlar, Yasîn sûresinden ve bir de Haşr sûresinin son kısmı ile Mu’avvizeteyn sûrelerinden kaçarlar.”
  • “Kabristana giren kimse, Yasîn sûresini okusa, o gün meyyitlerin azâbları hafifler. Meyyitlerin sayısı kadar, ona da sevâb verilir.”
  • “Yanında Yasîn-i şerîf okunan hasta, suya kanmış olarak vefât eder ve doymuş olarak kabre girer.”
  • “Müslüman bir hasta yanında Yasîn-i şerîf okunursa, Rıdvân ismindeki melek Cennet şerbeti getirir. Suya kanmış olarak rûh teslim eder. Doymuş olarak kabre girer. Suya ihtiyacı olmaz.”
  • “Yasîn okuyunuz. Onda on bereket vardır. Aç okursa, doyar. Çıplak okursa, giyinir. Bekâr okursa, evlenir. Korkan okursa, emin olur. Mahzun okursa ferahlar. Misafir okursa, seferde yardım görür. Kayıp bulunur. Hasta okursa şifâ bulur. Ölü üzerine okunursa azabı hafifler. Susayan okursa, suya kavuşur.”
  • “Bir kimse ana-babasının veya birinin kabrini her Cuma ziyaret eder ve orada Yasîn okursa Allahü teâlâ ona, Yasîn’in her harfi miktarınca mağfiret eder.”
  • “Kur’ân-ı kerîmin kalbi Yasîn’dir. Muhakkak ki o dertlere şifâdır. Allahı ve âhıret yurdunu dileyerek bir kimse Yasîn’i okursa, Allah kendisini mutlaka bağışlar.”
  • “Her gece Yasîn sûresini okuyan kimse, muhakkak sûrette şehid olarak ölür.”
  • “Cuma geceleri Yasîn sûresini okuyan kimse, Allahü teâlânın magfiretine kavuşmuş halde sabahlar.”

Yasîn sûresinin faydaları

Hadîs-i şerîfte buyuruldu ki:

“Kur’ân-ı kerîmde bir sûre vardır ki, ona Allah katında “Azîme” denir. O sûreyi okuyan kimse, kıyâmet günü çok kimseye şefaat edecektir. O sûre Yasîn sûresidir.”

Yasîn sûre-i şerîfesini okumanın faidelerinden birkaçı:

  1. Eceli gelmiyen hasta şifâ bulur.
  2. Eceli gelen hasta ölüm acısı duymaz.
  3. Ölürken Cennet meleklerini görür.
  4. İnsan korktuğundan emin olur.
  5. Garipler yardımcı bulur.
  6. Aç olan, tok olur. Yani ummadığı yerden rızık gelir.
  7. Susuz olan, kanıncaya dek su bulur.
  8. Bekarların evlenmesi kolay olur.
  9. Elbisesi olmayan elbise bulur.
  10. Gayb olan şey bulunur.

Fakat bunlara niyyet ederek ve inanarak okumak lazımdır.

İmâm-ı Şa’rânî buyuruyor ki:

“Hastam iyi olursa veya şu işim hasıl olursa, sevâbı Seyyidet Nefîse hazretlerine olmak üzere, Allah için, üç Yasîn okumak veya bir koyun kesmek nezrim olsun derse, bu dileğinin kabul olduğu çok tecrübe edilmiştir.”

Malik bin Yesar (ra)’ dan rivayet edilmiştir: Peygamber (sav); “Kur’an’ın kalbi Yasin-i Şerif’tir. Kim onu Allah rızasını talep ederek ve ahiret sevabı için okursa, Allah onun günahlarını magfiret eder. Onu ölülerinizin üzerine okuyunuz.” buyurdu.

-Ebu Hureyre (ra)’ dan rivayet edilmiştir: Peygamber (sav) şöyle buyurdu; “Kim bir gecede, Allah rızası için Yasin’i okursa günahları af olunur.”

-Enes (ra)’ dan rivayet edilmiştir: dedi ki; Rasulullah (sav) buyurdu: “Herşeyin bir kalbi vardır ve Kur’an’ın kalbi de Yasin’dir. Her kim Sure-i Yasin’i okursa Allah ona bu sureyi okuması sebebiyle Kur’an’ı on kere okumuş kadar sevap ihsan eder.”

-Hz. Ali (ra)’ den rivayet edildigine göre Rasulullah (sav) kendilerine şöyle demiştir: “Ya Ali! Yasin Suresini oku, zira Yasin Suresinde on bereket vardır;

  1. Yitigi olan okursa yitigine kavuşur,
  2. Mahkum okursa hapisten kurtulur,
  3. Çıplak okursa giydirilir,
  4. Onu okuyan aç doyar,
  5. Bekar okursa evlendirilir,
  6. Yolcu okursa yolculuğunda yardım görür,
  7. Susuz okursa suya kanar,
  8. Hasta okursa afiyet bulup iyileşir,
  9. Korku içinde olan okursa korktuğundan emin olur,
  10. Ölümcül hastanın yanında okunsa elem ve ızdırabı hafifler.

-Aişe (ra)’ dan; “Muhakkak ki Kur’an’da bir sure vardır. Kendisini çok okuyana şefaat eder. Dinleyen ise magfiret olunur. O, Sure-i Yasindir.

Kategoriler
Genel

Yasin Suresi ile ilgili Hadisler

Bu sûrenin fazileti hakkında birçok hadis rivâyet edilmiştir. Bunların kimi sahih, kimisi garip, kimisi de zayıf olmakla beraber toplamı, Peygamber Efendimizin (sallallahu aleyhi ve sellem), bu sûreye gerçekten fazla önem verdiğini gösterir.

  1. Tirmizî’nin rivâyet ettiği bir hadise göre: “Her şeyin bir kalbi vardır. Kur’ân’ın kalbi de Yâsîn’dir. Kim Yâsîn’i okursa Allah onun okumasına, Kur’ân’ı on kere okumuş gibi sevap yazar”, lûsî bu hadisle ilgili olarak şu bilgiyi kaydeder: “Ma’kıl b. Yesâr’dan sahih olarak rivâyet edilmiştir ki, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Yâsîn, Kur’ân’ın kalbidir” buyurmuş ve bu, O’nun isimlerinden biri sayılmıştır. Hüccetü’l-İslâm İmam Gazzâli buna bir gerekçe olmak üzere bu sûrede haşrin ve neşrin (kıyâmet olaylarının) en edebî ve en güzel bir şekil üzere anlatılmış olduğunu, haşri ve neşri kabul etmenin de imanın kalbi mevkiinde bulunduğunu söylemiştir.
  2. Başka bir hadiste de Resûlullah Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Her şeyin bir kalbi vardır. Kur’ân’ın kalbi de Yâsîn’dir. Ümmetimden her bir insanın kalbinde Yâsîn sûresinin olmasını isterdim!”
  3. Diğer bir hadiste ise Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem): “Yâsîn, Kur’ân’ın kalbidir. Allah’ı ve âhiret gününü arzu ederek Yâsîn okuyan kimsenin geçmiş günâhı affedilir. O’nu ölülerinize okuyunuz” buyurmuştur.
  4. “Herhangi bir kimse gece Yâsîn sûresini, Allah’ın rızâsını kazanma düşüncesiyle okursa, o kimsenin o geceki günahları affedilir.” Diğer bir rivâyette: “Herhangi bir kimse gece-gündüz Yâsîn sûresini, Allah’ın rızâsını kazanma düşüncesiyle okursa, o kimsenin günahları affedilir.”
  5. “Kim sabahladığında Yâsîn sûresini okursa, akşama kadar kendisine işlerin kolaylığı verilir. Kim de akşamladığında gecenin başında Yâsîn sûresini okursa, sabaha kadar kendisine işlerin kolaylığı verilir.”
  6. “Yahyâ b. Ebî Kesîr şöyle demiştir: Bana ulaşan habere göre; “Kim gece Yâsîn sûresini okursa, sabaha kadar sevinç içinde olur. Kim de sabah Yâsîn sûresini okursa, akşama kadar huzur içinde olur.” Bu haberi bana, bu söylediğimi tecrübe eden birisi, haber verdi. Bunu Sa’lebî ve İbn Atiyye zikretti. İbn Atiyye, “tecrübe bunu doğrulamaktadır.” demiştir.
  7. “Cuma gecesi kim Yâsîn sûresini okursa, günahları affedilmiş olarak sabahlar.”
  8. “Yüce Allah, dünyayı ve gökleri yaratmadan bin sene önce Tâhâ ve Yâsîn sûrelerini okudu. Melekler okunan Kur’ân’ı işitince: ‘Kendilerine bu kitabın indirileceği ümmete, O’nu ezberleyecek sînelere ve O’nu okuyacak dillere müjdeler olsun.’ dediler.”
  9. “Cennet ehlinden Kur’ân kaldırılacak, onlar Tâhâ ve Yâsîn sûreleri hariç başka bir şey okumayacaklar.”
  10. “Ölen/ölmek üzere olan birisinin yanında Yâsîn okunursa, Allah onun halini hafifletir”
  11. “Her kim anasının-babasının veya bunlardan birinin kabrini her cuma ziyaret eder de yanlarında Yâsîn okursa, her harfinin sayısınca ona mağfiret edilir”
Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Önemi

Yasin Suresi Önemi hakkındaki bazı rivayetler ve hadisler şöyledir;

Yasin-i Şerif müslümanların en çok okuduğu surelerden biridir.

Yasin -i Şerif’in Peygamberimiz Muhammed Mustafa (s.a.v) için önemi çok büyüktür. Peygamberimiz Hz. Muhammed, Yasin Suresinin önemi hakkında birçok hadis buyurmuştur.

Sevgili peygamberimiz, Yasin Suresine Kuran-ı Kerim’in kalbi demiş ve şöyle buyurmuştur : “Her şeyin bir kalbi vardır. Kur’anın kalbi de Yasindir. Kim Yasin’i okursa, Cenab-ı Hak ona Kur’anı on kere hatmetmiş sevabı verir”.

Yasin Suresi insanoğlu için manevi anlamda kurtarma simidi gibidir. Peygamberimiz (s.a.v) : “Sure-i Yasin’i ölmek üzere olan kimsenin üzerine okuyun”. Bir diğer hadis : “Sure-i Yasin ölümü yaklaşan hastanın yanında okursa Allak Teala onun can vermesini hafifletir”. Bir diğer hadisinde ise : “Geceleri Allah Tealanın rızası için Yasin-i Şerif okuyan kimsenin kul hakkından başka bütün günahları affedilir” buyurmuştur.

Yasin-i Şerif okuyanın günahları hafifletilir yada bağışlanır. Kirlenmiş ruhlara ve canlara okunduğunda, tertemiz bir kanla, temizlenmiş bir kalple bakar insanoğlu dünyaya…

Yasin Suresi inanarak ve niyet ederek okunmalıdır. İnançla okunduğunda, insanoğluna ummadığı anda Allah C.C tarafından rızk gelir. Yasin Suresini 70 defa okuyana kapalı hacet kapıları açılır. Ödenmesi zor bir borca giren kişi sabaha karşı abdest alıp kıbleye dönerek 7 gece Yasin-i Şerif okursa Allah yardımcısı olur.

Susuz kalan suya kanar.

Eceli gelmeyen hastaya okunursa, hasta şifa bulur. Eceli gelen hasta ise, ölüm acısı tatmaz. Ölüm anında o kişiye cennet melekleri gözükür. İnsan korktuklarından emin olur. Kayıp olan için okunursa çabuk bulunur.

Bekar olanlar kolay evlenir.

Garip olan kişi okursa feraha kavuşur.

Bir hadis-i şerifte buyrulur ki : “Her kim Cuma günü annesinin veya babasının kabrini ziyaret eder de baş ucunda Yasin suresini okursa, okuduğu her harfi adedince onlar bağışlanır”.

“Yasin’i her gece okumaya devam eden kimse şehit olarak ölür”.

“Yasin-i Şerif okuyunuz. Onda on bereket vardır. Aç okursa, doyar. Susayan okursa, suya kavuşur. Hasta okursa şifa bulur. Korkan okursa, emin olur. Mahzun okursa, feraha kavuşur. Çıplak okursa, giyinir. Ölü üzerine okunursa, azabı hafifler. Bekar okursa, evlenir. Kayıp bulunur. Misafir okursa, yardım görür. ” buyrulmuştur.

“Kur’an’ı Kerim’de bir sure vardır ki, ona Allah katında ” Azime ” denir. O sureyi okuyan kimse, kıyamet günü çok kimseye şefaat edecektir. O sure Yasin suresidir”.

Hz Aişe (r.a) dan ; “Muhakkak ki Kur’an’da bir sure vardır. Kendisini çok okuyana şefaat eder. Dinleyen ise mağfiret olunur. O, Sure-i Yasin’dir.

Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Dinle

Yasin suresi dinle, Saad Al Ghamdi, Abdulbaset Abdussamed, İshak Danış, Mahir Muagli ve Minşevi gibi ünlü hafızlardan ve imamlardan en güzel kıraatlar ve tilavetler sizlerle. Allah, dinlediğiniz tüm Yasinleri ve diğer ibadetlerinizi kabul etsin. Yasin suresini ezberlemek isteyenlerinde tez zamanda ezberlemeleri nasip olur inşallah. Dinlemek için sayfayı aşağı kaydırın ve dinlemek istediğiniz imam yada hafızdan dinleyin.

Saad Al Ghamdi’den Yasin Suresi Dinle

Saad Al Ghamdi’den muhteşem Yasin suresi tilaveti.


Abdulbaset Abdussamed’den Yasin Suresi Dinle

Yasin suresi’ni Abdulbaset Abdussamed’den dinleyin.

Abdulbaset Abdussamed’den Bir Başka Yasin Suresi Tilaveti

Yasin suresi’ni Abdulbaset Abdussamed’din bir başka tilavetini dinleyin.

İshak Danış’dan Yasin Suresi Dinle

Yasin suresi’ni İshak Danış’dan dinleyin.

Mahir Muagli’den (Maher al-Muaigly) Yasin Suresi Dinle

Yasin suresi’ni Mahir Muagli’den dinleyin.

Minşevi’den Yasin Suresi Dinle

Yasin suresi’ni Minşevi’den dinleyin.

Ahmet DENİZ’den Yasin Suresi Türkçe Meali Dinle

Yasin suresi Türkçe Meali, Ahmet DENİZ‘in sesinden Prof. Dr. Hamdi DÖNDÜREN‘in Türkçe mealini dinleyin.

Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Merak Edilenler

Yasin suresi hakkında merak edilenleri aşağıda sizler için derledik.

Yasin Suresi Hangi Cüzde?
Yasin Süresi 22. Cüzdedir.

Yasin Suresi Kuran’da Hangi Sayfadadır?
Yasin Süresi Kuran’da 439. sayfadadır. Yasin diye 439. sayfada başlar ve 444. sayfada biter.

Yasin Suresi Nasıl Ezberlenir?
Yasin Suresi’ni ezberlemek kişiden kişiye göre değişse de ayet ayet ezberlemek her zaman daha kolaydır. Her ayeti yirmi kere okuyup sonra gözlerinizi kapatıp içinizden de yirmi kere tekrarlama gibi bir teknik kullanabilirsiniz. Aynı zamanda doğru şekilde telaffuz etmek ve okumak için bol bol Yasin Suresi dinlemek büyük önem taşıyacaktır.
Dilerseniz yasin.suresi.gen.tr/p/yasinsuresidinle.html sayfasına giderek ünlü hafızlardan ve imamlardan yasin suresi dinleyebilirsiniz.

Yasin Suresi Dilek İçin Nasıl Okunur?
Yasin Suresi dua ve dileklerin kabulü için çok faziletli bir suredir. Yaygın olarak 41 yasin olarak bilenen şekli şöyledir. Yasin Suresi 1 gün içinde yada 7 güne bölünerek 41 kere okunursa okuyan kişinin haceti hayırlı ise kabul olur.

Yasin Suresi Nasıl Teslim Edilir, Nasıl Bağışlanır?
Yasin Suresi, yasin duası okunarak teslim edilir yani bağışlanır. Yasin duası yasin.suresi.gen.tr/p/yasinsuresiduasi.html sayfasında hem kısa hemde uzun hali ile mevcuttur. Dilerseniz girip okuduğunuz yasini teslim edebilir bağışlayabilirsiniz.

Namazda Yasin Suresi Nereye Kadar Okunur?
En az 3 ayet olmak şartı ile istediniz yere kadar okuyabilirsiniz.

Yasin suresini okumanın faydaları nelerdir?
Yasin suresini okumanın faydaları şunlardır:
Aç olanın karnı, tok olur ummadığı yerden rızk gelir,
Susuz olduğu halde kanıncaya dek su bulur.
Kıyafeti olmayan kıyafet bulur,
Hastanın eceli gelmemişse şifa bulur,
Eceli gelmiş hasta ölüm acısını duymaz,
Öldüğü esnada, Cennet meleklerini görür,
İnsan korkusundan emin olur,
Misafir ve garip yardımcı bulur,
Bekarların eş bulup evlenmesi kolay olur,
Gayb olan şey bulunur.

Neden Yasin ismini almıştır?
Yasin diye başladığı için bu ismi almıştır.

Yasin suresinin içeriği nedir?
Belli başlı konular olarak; Peygamberimizin sallallahü aleyhi ve sellem peygamberliği doğrulanmakta, inkar edenle kabul etmeyenleri tehtit etmekte, eski milletlerin inkar ettiklerinden dolayı başlarına gelen azap ve felaketler, insanlar gafletten uyanmaya çağrılmakta, Peygamberimiz sallallahü aleyhi ve sellem teselli edilmekte, Allah’ü tealanın büyüklüğünün ve kudretinin anlatıldığı, ahirete inanmayan her insanın nasıl pişman olacakları, inananların müslümanların ise çok büyük mükafatlara kavuşacakları anlatılmaktadır.

Yasin suresi başı açık ve abdestsiz olarak okunur mu?
Kuran Allah’ın bir kelamıdır. Vakıa suresi 79. ayette derki “ Kur-ana temizlenelerden başkası el süremez.” emrinden yola çıkarak Kur-anı Kerim’e abdestsiz dokunmak doğru değildir. Bunu farklı yorumlayanlar olsa da İslam alimlerimizin ortak görüşü olan Kur-ana abdestsiz dokunmanın yanlış olduğudur.
Fakat abdesti olmadığı ve el dokundurmadan Kuran’dan okuması veya ezberinden bildiği ayet ve sureleri okuması da caizdir.
Cenabet bir kimse Kur-anaa el dokundurmadığı gibi okuyamaz da. Ayet-el kürsi, ihlas ve fatiha ayeti ve sureleri okumak isteyen biri sadece dua niyetiyle okursa caiz olur.
Bayanlar da başı açık Yasin suresi okuyabilir. Ancak Kur’anaa saygıdan başı kapalı olması daha iyidir.

Yasin suresinin Kuran’ın kalbi olarak gösterilmesinin sebebi nedir?
Müslümanların çok fazla okuduğu bir suredir ve başka surelere göre fazla rağbet görmektedir. Peygamberimiz Hz Muhammed (SAV)’in Yasin suresi hakkında söylediği ve okunmasını tavsiye ettiği bazı hadisler vardır. Bu hadislerin bazılarında soruda da olduğu gibi “Yasin, Kur’anın kalbidir.” cümlesi geçmektedir:
“Her şeyin bir kalbi vardır ve Kur’anın kalbi de Yasindir. Kim Yasin’i okursa, Allah Kur’anı on kere okumuş gibi sevap yazar.”

“Yasin suresi Kur’anın kalbidir ve Allah’ı ahiret gününü isteyerek Yasin okuyan birinin geçmiş günahı affedilir ve onu ölülerinize okuyunuz.”

Bu sure, kirlenen canlara ve ruhlara, temizlenmiş kanla hayat bahşeden ve çarpıp duran manevi bir kalp yerindedir.
Fatiha Suresinin Kur’anın bir özeti olması nasıl “Ümmül Kitap-Kitabın Anası” denilmişse, Yasin Suresi için de “Kur’anın kalbi”denilmiştir. Sureye böyle denilmesinin diğer nedeni onları durgunluktan kurtarması ve etkileyici üslupta ruhları harekete geçirmesidir.
Kalp vücudun emridir ve Yasin Suresi de Kur’an surelerinin emri hükmündedir.
Ayrıca bu surede kıyamet, yeniden dirilme ve Allah’ın zikri ile ilgili yazılar vardır. Bu yazıları okuyan ve dinleyen her kimse, o hallere, durumlara bir ülfet ve yakınlık hisseder.

Yasin suresi ne zaman okunur?
Öncelikle istediğiniz her an yasin suresi okuyabilirsiniz. Ama yayın olarak kandillerde, Cuma akşamları(Perşembe gecesi), Cuma günleri çokça okunur.
Üç ayın sultanı Ramazan ayının her gün ayrı ayrı niyet ile bir tane Yasin suresi okunur ve niyetlerle okunan Yasin-i Şerif okuyan her kimsenin feyzinin çoğalmasına vesile olduğu ve derde deva olacağı ümit edilir.
1. Gün: Allah’ın rızasına ermek niyetiyle,
2. Gün: Yüce Peygamberimiz Hz. Muhammed için,
3. Gün: Hz. Adem’in ruhu için,
4. Gün: Hz. Havva’nın ruhu için,
5. Gün: Hz. Ebu Bekir’in ruhu için,
6. Gün: Hz. Ömer’in ruhu için,
7. Gün: Hz. Osman’ın ruhu için,
8. Gün: Hz. Alinin ruhu için,
9. Gün: Hz. Fatıma’nın ruhu için,
10. Gün: Hz. Aişe’nin ruhu için,
11. Gün: Hz. Hasan’ın ruhu için,
12. Gün: Hz. Hüseyin’in ruhu için,
13. Gün: Hz Zeyne Abidin’in ruhu için,
14. Gün: Ashabı Kiramın ruhlarına adamak için,
15. Gün: Kur’anı Kerim’e müstağrak olsun diye,
16. Gün: Ruhunu teslim etme vesilesinin olması için,
17. Gün: Kabir sualini kolay geçmesine vesile olsun diye,
18. Gün: Nekir ve Münkerin sualleri kolay olsun diye,
19. Gün: Kur’anın kabrini aydınlatması vesile olsun diye,
20. Gün: Kur’anın kabrinde yoldaş olması niyetiyle,
21. Gün: Mizanında hayrının ağır gelmesine vesile olsun diye,
22. Gün: Sıratı kolay geçmeye vesiel olsun diye,
23. Gün: Arşı Alanın gölgesinde gölgelenmeye vesile olsun diye,
24. Gün: Hediye niyetiyle,
25. Gün: Yüce Peygamberimize komşu olmak niyetiyle,
26. Gün: Azrail A.S’ın hoş gelmesine vesile olsun diye,
27. Gün: Büyük ve küçük tüm günahlarının affı kabul olsun diye,
28. Gün: Yüce Rabbimizin Cemalini görmeye vesile olsun diye,
29. Gün: Tüm Müslümanların selameti niyetiyle,
30. Gün: Cenab-ı Hakka emanet etmek niyetiyle okunur.

30. günde Yasin-i Şerif okuduktan daha sonra;

”Ya Rabbi! Okuduğum Yasin-i Şeriflerin sevabını ve senin yüce katına emanet ediyorum. Senden başka ibadete layık ilah yoktur ve kemaliyle bilen ve işitensin.” denilerek niyazını ve duasını okumalı.
Yasin’i ne maksatla okursan ona yetişirsin be ayrı ayrı niyetlerle Ramazan’da Yasin suresini okuyan insanın niyetleri ve muratları gerçekleşecek demektir.Kısacası Yasin’i Şerif müstesna bir suredir, faziletleri oldukça fazladır, bunun önemi iyi kavranmalı ve uygun davranılmalıdır.

Kategoriler
Genel

Yasin Suresi Arapça Oku

Yasin Suresi Arapça yazılı olarak aşağıdadır. Rahat okunabilmesi açısından bilgisayar yazısı seçilmiştir. Kotanızı tüketmemek adına görüntü sıkıştırılmıştır. Allah, okuduğunuz ve okuyacağınız tüm Yasinleri ve diğer ibadetlerinizi kabul etsin. Okumak için sayfayı aşağı kaydırın.

Yasin suresinin Arapça’sını Latin harfleriyle Türkçe yüzünden okumak için yasin.suresi.gen.tr/p/yasinsuresiturkceoku.html bağlantısına tıklayabilirsiniz.

Yasin suresi Türkçe mealine yani Türkçe anlamına yasin.suresi.gen.tr/p/yasinsuresimeali.html bağlantısından ulaşabilirsiniz.

Yasin Suresi Arapça 1. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 1. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 2. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 2. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 3. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 3. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 4. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 4. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 5. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 5. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 6. Sayfa

Yasin Suresi Arapça 6. Sayfa

Saad Al Ghamdi’den Arapça Yasin Suresi Dinle

Saad Al Ghamdi’den muhteşem Arapça Yasin suresi tilaveti dinle.